Sylvia & Jen Soska
American Mary, their second feature film, is must-see material! 
Gav Chuckie Steel
Gav's debut film The Shadow of Death is a true labour of love and we're more than happy helping him spread the word!
Dominic Brunt
Before Dawn, Dominic’s debut film which he directed and plays the lead role in, is a well made character driven movie with a hint of zombies.
Darryl Shaw
Darryl Shaw wrote and directed the sci-fi movie Android Re-Enactment. Read our Dutch review !
Belgian Zombie Foundation
Voor de Chinezen is 2012 het jaar van de draak, voor de Maya's het jaar van de ondergang en voor de Thais het jaar van de diepgevroren Pangasius filet. Met...











04/03/2012

Jasper Masthoff

Jasper Masthoff

Onlangs bespraken we Polonaise, een fantastische horrorshort van Nederlandse bodem. En het heeft eventjes geduurd, maar de FrogBros. hebben eindelijk één van de regisseurs te pakken gekregen. We hadden het met co-regisseur Jasper Masthoff oa over Den Haag, Dick Maas en uiteraard Polonaise.


ME: Deze kortfilm doet me spontaan denken aan bruine kroegen. De plaats waar vrienden samen komen, de nodige alcoholische dranken nuttigen om zich daarna te verdiepen in filosofische gesprekken over het zombiegenre. Is het tot stand komen van deze film ook het resultaat van dergelijke samenkomsten of was dit eerder het resultaat van een ander creatief proces? 
 
JM: Wij kennen elkaar al heel lang, en hielden toen we klein waren in het weekend al horrormarathons. Toen kon je in de videotheek nog 5 vhs banden huren voor 10 gulden, voor een heel weekend. Dus daar is de liefde voor het genre al ontstaan. Maar om scenario-ideeën op te doen is er zeker ook drank in bruine kroegen aan te pas gekomen. 
 
 
ME: Hoe moeilijk is het om een kortfilm uit te brengen? Hoe lang ben je met dit project bezig geweest, dit van het ontstaan van het idee tot de afgewerkte versie? 
 
JM: Het totale proces van de film heeft zeker drie jaar geduurd. We werden benaderd door de stichting Musicon hier in Den Haag, waar wij wel eens filmpjes voor maakten. Zij konden nog een subsidie aanvragen in Den Haag, en het leek hen een goed idee om die te besteden aan een zombiefilm, die ze met ons wilden maken. Zij wisten van ons dat wij ooit een zombiefilm wilden maken, dus de samenwerking was snel voor elkaar. 
 
 
ME: De nodige subsidies vast krijgen is niet altijd even makkelijk, vooral in Nederland dan toch. Hebben jullie hier ook problemen mee gehad?
 
JM: We hadden van te voren een minimum bedrag in ons hoofd waarvan wij dachten dat we de film konden maken. Uiteindelijk was dat in filmtermen een echt low budget bedrag, maar voor ons genoeg om een paar mensen een klein beetje van te betalen en een keer wat grip te huren en een paar honderd liter bloed te maken! 
 
 
ME: Wanneer we de film bekijken, is het snel duidelijk dat het meer dan een weekendje filmen heeft gekost om deze tot stand te brengen. Hoeveel draaidagen waren er voorzien? En was dit voldoende of zijn deze uitgelopen? Uit hoeveel personen bestond de crew?
 
JM: Uiteindelijk hebben we 15 draaidagen gebruikt, en dat was ook min of meer gepland van te voren, alhoewel elke draaidag een race tegen de klok is natuurlijk. We hebben 2 weken buiten gedraaid, rond het centrum van Den Haag, met een kleine crew. 
De zombiescènes zijn echter een week in een studio gedraaid, met hulp van zo'n beetje alle vrienden en bekenden die we hebben, en die stonden soms wel 20 uur achter elkaar op de set, ongelofelijk. Gelukkig willen de meeste van onze vrienden nog steeds met ons praten...
 
 
ME: De film heb je volledig in Den Haag kunnen opnemen. Hoe voelt het, als rasechte Hagenaar, om je eigen film in je achtertuin op te kunnen nemen?
 
JM: Het was altijd ons uitgangspunt om de film in Den Haag op te nemen. In eerste instantie omdat we er wonen en we een gezonde haat-liefde verhouding met deze stad hebben. Maar ook omdat Den Haag als decor toch weinig gebruikt wordt in film. Uiteindelijk zijn we erg trots dat we met beperkte middelen en een grotendeels onprofessionele Haagse crew een korte film van dit kaliber hebben kunnen maken.
 
 
ME: De combinatie horror – komedie is niet altijd even makkelijk te maken. Maar daar zijn jullie glansrijk in geslaagd. Kan ik daaruit afleiden dat jullie beiden(Masthoff en co-regisseur Gonzalo Fernandez) dezelfde smaak hebben van het filmgenre?
 
JM: Onze smaak qua film komt vaak wel aardig overeen...we hebben vroeger veel films samen gezien, en hebben sinds kort weer wekelijks filmavonden met een groep vrienden. Maar we kijken zeker niet alleen horror. Ik vind overal interessante films, zowel binnen de arthouse-, cult- en de commerciëlere films. 
 
 
ME: Waarom de keuze voor zombiefilm?
 
JM: Het zombiegenre is volgens mij wel een van de leukste genres om een film in te maken... Je kunt heel veel doen binnen het genre. Het is naast gore vaak net zo goed een vorm van zwarte komedie. Daarnaast is het wat mij betreft een klassiek filmgenre, waarvoor mensen nog in het donker willen samenkomen en de buitenwereld even kunnen vergeten. En ik identificeer mij op sommige ochtenden ook makkelijk met zombies...
 
 
ME: Is George A. Romero een bron van inspiratie voor jullie? Een typisch kenmerk van zijn werk is de uiting van kritiek op de hedendaagse maatschappij, iets dat we bij jullie ook zeker konden terugvinden.  Was Romero de inspiratiebon of zijn jullie de mosterd elders gaan halen?
 
JM: Ik denk dat iedere filmmaker die een zombiefilm maakt ergens wel schatplichtig is aan Romero. Wij hebben zijn films uiteraard ook vaak gezien, en de maatschappijkritiek in Polonaise komt zeker deels voort aan wat Romero ons liet zien.
We lieten Khalid Bouyauzan, onze hoofdrolspeler, echter naar Braindead en vooral Evil Dead 2 kijken. Dit om toch een beetje die gekte erin te krijgen, het doordraaien van een karakter. En dan is Bruce Campbell in de Evil Dead trilogy natuurlijk goed studiemateriaal.
Maar wat vooral ook een zeer bewuste keuze was, was het zo minimaal mogelijk gebruik maken van computer effecten, en de special effects vooral 'analoog' te houden. En dat is echt wel gelukt. Praktisch alle effecten zijn gewoon op de set uitgevoerd. Zowel een ode aan de oude horrorfilms, alsook veel leuker om te doen. Echt op de set met emmers bloed en ingewanden smijten. Sowieso merk ik dat modernere horror waarbij alle effecten digitaal zijn me veel minder raakt...
 
 
ME: De soundtrack van jullie film doet me denken aan het werk van Dick Maas. Hebben nog andere personen na het bekijken van de film zich deze vraag gesteld?
 
JM: Erg tof dat je dat erin hoort. Alhoewel de film geen directe hommage is aan Dick Maas, kwam zijn naam in het schrijfproces wel vaak ter tafel. Er zit ook een shot in de film dat wij het Dick Maas shot noemen...
De muziek is gemaakt door Rob Bothof, die een aantal lange nachten met zijn oude synths heeft zitten experimenteren. De soundtrack is echt te gek geworden vinden wij. 
 
 
ME: Momenteel reizen jullie van filmfestival naar filmfestival om jullie werk aan het publiek voor te stellen. Wat zijn de ambities nog voor deze en volgende werken van jullie hand. Ooit al gedacht aan het maken van een langspeelfilm?
 
JM: Een lange film zou te gek zijn. Wie weet komt het er ooit van, maar nu eerst weer scenario's schrijven... 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...