The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











21/02/2014

The Devil's Rejects (2005)

The Devil's Rejects (2005)

Rob Zombie
Bill Moseley, Sheri Moon Zombie, Sid Haig, Leslie Easterbrook, William Forsythe, Ken Foree,...
Zie meer details
Rob Zombie is een naam die samen met andere zwaargewichten als Marilyn Manson en Alice Cooper in één adem wordt uitgeroepen. 




De gemene deler van deze heerschappen is dat ze hun muziek, vallend in het zwaardere genre, hebben weten te mengen met ons favoriete filmgenre: horror. Vooral Zombie heeft zijn fascinatie en fandom voor dergelijke films en topics waaronder The Texas Chainsaw Massacre of het bloederige relaas omtrent de Manson Family nooit onder stoelen of banken geschoven. Deze beelden waren inherent aan zijn jeugdjaren en wakkerden enkel zijn nieuwsgierigheid aan.

Die fascinatie is niet alleen terug te vinden in zijn excentrieke muziekstijl maar ook in zijn eigen filmcreaties. Zijn debuut House of 1000 Corpses uit 2003 was er één uitsluitend voor Zombie-fans, doordat de film dezelfde buitensporige waarden droeg als de muziek van de maker. Maar de kwaliteit van deze nieuwbakken regisseur viel pas echt in een noemenswaardige plooi wanneer hij in 2005 kwam aanpappen met de sequel The Devil’s Rejects.

In dit tweede luik wordt de familie Firefly achternagezeten door de lokale politie onder leiding van sheriff Wydell (William Forsythe) die wraakgevoelens koestert omwille van de dood van zijn eigen broer. Zombie valt direct met de deur in huis met een spectaculaire shootout en inval op de boerderij van de bloedlustige familie die zichzelf hadden verschanst in wat wel letterlijk een huis van duizend lijken lijkt. De enige familieleden die weten te ontsnappen aan de kluwen van de sheriff zijn broer Otis (Bill Moseley) en zusje Baby (vrouwlief Sheri Moon Zombie) die een bloederig spoor nalaten tijdens hun vlucht naar papa Captain Spaulding (Sid Haig).

De film overtreft zijn voorganger in zowel verhaal als de uitwerking van de personages. Terwijl House een meer grimmige Amerikaanse carnavalsfeer opwekte, bracht The Devil’s Rejects een donkere en meer realistischere toon aan de karakters. De seriemoordenaars worden menselijker voorgesteld, zie de “Tutti fucking Frutti”-scene, en het verhaal rond de sheriff is persoonlijker en daarmee ook psychologischer. Ken Foree maakt een leuke verschijning als de stiefbroer van Captain Spaulding, wat alleen maar verwennerij is voor de horrorfans onder ons.

Alleen toont Zombie een iets te duistere en macabere kant van de slechte mens in ons waardoor horror en supsense ingeruild worden voor misselijkmakende gore en nutteloze slachtpartijen. Echter is het wel een mooie prestatie dat je als kijker sympathie krijgt voor de vluchtende moordenaars aangezien ze allen meer diepgang en emotie krijgen naar het einde van de film toe. Dit einde wordt trouwens prachtig begeleid door de song Free Bird van Lynyrd Skynyrd op de achtergrond. Alleen al voor deze scene zou je de prent moeten bekijken. Een mooie, maar soms wat te gore hommage aan films zoals The Texas Chainsaw Massacre.
 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...