The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











11/02/2014

Paranormal Activity: The Marked Ones (2014)

Paranormal Activity: The Marked Ones (2014)

Christopher Landon
Andrew Jacobs, Jorge Diaz, Gabrielle Walsh,... 
Zie meer details
The Marked Ones is alweer de zesde prent binnen het Paranormal Activity universum, echter wordt deze officieel als een spin-off gezien en dus niet echt als een deel van de reeks. 




Al moet je dit met een korreltje zout nemen want qua mythologie heeft TMO meer gemeen met het origineel en diens opvolgers PA II, PA III en PA IV dan met PA: Tokyo Night, die dan weer wél bij de reeks wordt gerekend en zelfs als de enige echte sequel door het leven gaat. Hoe je het allemaal ook bekijkt, voor mij is het een klein wonder dat ik na al die tijd nog steeds mee ben en de nachtelijke shaky-cam avonturen nog als boeiend ervaar. De reeks heeft naar mijn mening het niveau steeds degelijk weten te houden en is nooit echt ontspoord zoals andere filmreeksen dat vaak veel sneller doen. Benieuwd of deze 'sidequel' aan dat solide lijstje mag toegevoegd worden.

In een ruige Latijns-Amerikaanse woonwijk leren we Jesse kennen, een net afgestudeerde en het leven toelachende jongeman, samen met diens vrienden Hector en Marisol. Het trio spendeert veel tijd in het appartement waarin Jesse met zijn vader en grootmoeder woont. Zijn moeder kwam om het leven tijdens de bevalling en heeft hij dus nooit gekend. Jesse hoort regelmatig vreemde geluiden afkomstig van de onderbuur, de ietwat asociale Anna. Wanneer hij een gloednieuwe camera cadeau krijgt is dat voor onze vrienden het perfecte excuus om via een luchtsluis op onderzoek te gaan. Wat ze te zien krijgen zijn beelden van een vreemd maar op het eerste zicht onschuldig ritueel waar ze verder niet al te veel aandacht aan schenken. Het is pas wanneer ze per ongeluk getuige zijn van Anna's moord dat de poppen aan het dansen gaan.

Met camera op scherp breken ze in het verzegelde appartement op zoek naar aanwijzingen in verband met de dood van hun vreemde onderbuur. Veel wijzer worden ze niet van hun speurtocht en Jesse houdt er zelfs huiveringwekkende bijtsporen op zijn arm aan over. Aanvankelijk lijkt het alsof de beet hem goede krachten heeft gegeven, Jesse is er sterker door geworden en lijkt beschermd te zijn door een soort van entiteit, waar ze zelfs speels contact mee hebben via het volg-de-kleurtjes-spel Simon. Maar tevens begint het gedrag van de eens goedlachse kerel te veranderen. Hij raakt snel geïrriteerd en is kortaf tegen zijn vrienden. Wanneer die hem zijn marginale en arrogante gedrag onder ogen laten zien beseft het trio dat de krachten die in hem werken niet helemaal positief zijn en een achterliggende agenda hebben.

Wat mij vooral aan de originele Paranormal Activity aantrok was de sterke spanningsopbouw. Vrij vroeg al in de film werd de suspense opgevoerd en door de nachten snel te laten opvolgen werd het publiek niet veel ontspanning gegund. De verhouding tussen spanning en ontspanning lag duidelijk in het voordeel van het eerste. Dit had tot nadeel dat de personages niet altijd even overtuigend over kwamen. Ik had wel klamme handjes, maar voelde niet altijd emotie wanneer het mis liep, simpelweg omdat de kennismakingsronde iets te kort was. Geen van de opvolgers volgde dit stramien, ze kozen allemaal voor de klassieke spanningsopbouw. Dat is ook in TMO niet anders, de film neemt zijn tijd om ons met enkele leuke scènes de personages voor te stellen en dus niet al te gauw over te schakelen naar paranormale activiteiten, wat de personages ten goede komt. Vooral Jesse en Hector zijn, zeker voor zo diep in een filmreeks te zitten, overtuigende personages waar je jezelf volledig mee kan vereenzelvigen.

TMO speelt zich af vier jaar nadat Katie en Micah geterroriseerd werden door een volhardende demon, voor de gebeurtenissen uit PA IV. Er draven hier en daar acteurs op die we herkennen uit de reeks via enkele inventieve linken naar het verleden. Eén van die bruggen naar een eerder ontwikkeld mysterie is bijzonder creatief gemaakt en geeft ons een uniek en akelig zicht op feiten uit het verleden, dewelke door iedereen die de reeks nog volgt gesmaakt zal worden. Heel veel voegt de film verder niet toe qua mythologie. Het is eerder de reeds gekende elementen in een eigen losstaand verhaal gegoten met hier en daar subtiele links en zoals reeds gezegd één knaller van een openbaring, die mij alvast achterliet met een honger naar meer.
 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...