The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











05/12/2013

Carrie (2013)

Carrie (2013)

Kimberley Peirce
Chloë Grace Moretz, Julianne Moore, Gabriella Wilde, Alex Russell, Zoë Belkin,…
Zie meer details
Carrie White maakt een moeilijke jeugd door.  



Niet alleen wordt het verlegen tienermeisje op school gepest door haar klasgenoten en leerkrachten, ook haar diepgelovige en bekrompen moeder zorgt er met haar overbeschermende aanpak voor dat ze een miserabel leventje leidt. Wanneer Carrie na de gymles in de meisjesdouche voor het eerst menstrueert raakt ze in paniek; de religieus bezeten Margaret White had nog nooit de moeite gedaan de term ‘maandstonden’ over haar lippen te krijgen. Carrie’s angst om dood te bloeden wordt door haar klasgenoten op een uitlachsalvo onthaald, waarna het meisje prompt tampons en maandverbanden naar haar hoofd geslingerd krijgt.

Sue Snell, horende bij de populaire kring en betrokken bij het incident in de douches, krijgt spijt van haar daden en schakelt haar vriendje Tommy in om Carrie mee te nemen naar het schoolbal. Dat is echter buiten pestkop Chris gerekend, die uit wraak voor haar verbanning van het bal samen met haar liefje Billy een plan op poten zet om hun slachtoffer te vernederen. De twee slagen in het opzet waarna Carrie volledig door het lint gaat en haar telekinetische krachten de vrije loop laat.

Een goeie roman verfilmen is geen makkelijke taak en al zeker niet als het er eentje van de hand van Stephen King, The Master of Horror, is. Nadat Brian De Palma – bekend van onder meer Scarface en The Untouchables – met zijn adaptatie van Carrie in 1976 een meer dan geslaagde poging deed, was het ditmaal de beurt aan Kimberley Peirce. De Amerikaanse, van wie we na het uitstekende Boys Don’t Cry en Stop-Loss maar bitter weinig meer hoorden, probeerde met haar adaptatie van King’s eerste roman het klassieke verhaal naar de eenentwintigste eeuw te vertalen.

Het verhaal kennen we ondertussen al, maar toch wijkt deze Carrie op sommige momenten af van zijn voorganger. Terwijl de versie uit 1976 bijvoorbeeld opent met de memorabele douchescène, begint deze ‘herinterpretatie’, zoals regisseur Peirce het zo graag verwoordt, bij de geboorte van het meisje. Tijdens die bewuste eerste scène wordt er zo meteen al een context gegeven aan het ziekelijke gedrag van Carrie’s moeder Margaret, die overigens uitstekend geportretteerd wordt door Julianne Moore. Chloë Grace Moretz, die in deze remake de hoofdrol op zich neemt, mag dan misschien wel niet zo’n lelijk eendje zijn als Sissy Spacek uit het origineel, toch zet ze met haar interpretatie van het personage een gesmaakte en naïevere Carrie neer. In het algemeen passen de nieuwe acteurs ook beter bij hun rollen, niet zozeer omwille van hun talent – de twee hoofdrolspelers uit het origineel konden namelijk beiden rekenen op een Oscarnominatie, wat geen evidentie is voor horrorfilms – maar het feit dat de acteurs nu ook effectief kunnen doorgaan voor middelbare schoolgangers zorgt voor wat meer inlevingsvermogen.

Aan het verhaal werd ook een dosis technologie toegevoegd; 21e-eeuwse begrippen zoals social media en cyberpesten vinden moeiteloos hun weg in het verhaal en ook de visuele effecten werden in een nieuw jasje gestopt. Gedaan met de dichtslaande deuren en ramen, dit keer laat Carrie het volledige meubilair door de kamer vliegen. Peirce biedt het hoofdpersonage in haar film bovendien ook veel meer ruimte om met haar krachten te experimenteren en met behulp van de nieuwe speciale effecten resulteert dit in een afschrikwekkendere en brutere afbeelding van Carrie’s kunnen.

Al deze vernieuwingen ten spijt kleurt Peirce’s bewerking toch nog wat te veel binnen de lijntjes van het origineel, wat op zich wel goed is, maar wat is dan het nut van deze nieuwe versie? Als King’s naam erop staat zal het wel verkopen kan je zeggen, maar op zo’n soort remake zitten wij jammer genoeg niet te wachten. Begrijp me niet verkeerd, deze film is zeker niet slecht. Bij momenten zorgt Peirce voor best te smaken cinema, maar het gebrek aan een uitgebreide vorm van eigen inbreng speelt haar parten. Dat, en het feit dat de Brian De Palma-versie simpelweg beter is.

Meer King adaptaties vind je terug in onze The Stephen King Collection!



Plaats uw reactie

dirk op 06/12/2013
Je schrijft "de acteurs passen beter bij hun rollen". Misschien klopt dat wat betreft de leeftijd, maar wat met het te grote Hollywood-gehalte van Moretz als Carrie? Heeft ze niet eerder het uiterlijk van een cheerleader dan van het pispaaltje van de klas?
Guillian op 07/12/2013
Daar heb je zeker gelijk in Dirk. Moretz ziet er een stuk beter uit dan Spacek uit het origineel waardoor de geloofwaardigheid van het karakter hier wat in het gedrang komt. Met de zin 'de acteurs passen beter bij hun rollen' doelde ik eigenlijk vooral op de leeftijd van de acteurs.
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...