The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











21/11/2013

Thor: The Dark World (2013)

Thor: The Dark World (2013)

Alan Taylor
Chris Hemsworth, Tom Hiddleston, Natalie Portman, Kat Dennings, Ray Stevenson, Zachary Levi, Anthony Hopkins, Stellan Skarsgård, Christopher Eccleston, Idris Elba, Chris O'Dowd, Jaimie...
Zie meer details
Een waardige opvolger in het Marvel Cinematic Universe. 




Het houdt maar niet op voor Marvel Comics: na de vrij positief onthaalde live-action verfilmingen van onder andere Iron Man, The Incredible Hulk en The Avengers boekt het nu opnieuw succes met de tweede solofilm over de hamerzwaaiende Noorse god Thor. In 2011 scoorde regisseur Kenneth Branagh al vrij goed met de eerste prent rond deze Marvel-superheld en een jaar later kwam daar nog eens het overrompelde succes van The Avengers door Joss Whedon bovenop. De verwachtingen waren dus hoog gespannen voor Amerikaan Alan Taylor, die door Marvel prompt weggeplukt werd bij HBO-gigant Game of Thrones.

Thor: The Dark World speelt zich ongeveer een jaartje na The Battle of New York af; het epische gevecht aan het einde van The Avengers waarin Thor en zijn kompanen het opnemen tegen de Noorse god van de leugens Loki en de Chitauri, een ras van gedaanteverwisselende buitenaardse wezens. In de nasleep van die invasie doet Thor, opnieuw overtuigend gebracht door Chris Hemsworth, zijn uiterste best om de orde in het universum te herstellen, maar dat is buiten Malekith en zijn leger van donkere elven gerekend. Net als in de eerste Thor-film draait het ook in de sequel rond een eeuwenoud Asgardiaans artefact dat tevens ongekende kracht zou bezitten. Ditmaal geen lichtgevende kubus die luistert naar de naam Tesseract, maar wel een ontastbare materie die de Aether genoemd wordt. Nadat Jane Foster (Natalie Portman), de verboden aardse liefde van Thor, per ongeluk drager wordt van de donkere krachtbron, ziet de dondergod zich genoodzaakt haar mee te nemen naar Asgard, de thuisdimensie van de Noorse goden. Om Malekith ervan te weerhouden het wapen te bemachtigen, moet hij echter de samenwerking aangaan met zijn leugenachtige, geadopteerde broer Loki en dat vormt een avontuur op zich.

Vanaf het begin van de film merk je al wat de tendens van de film zal zijn: CGI, CGI en nog eens CGI. En dan heb ik het niet over fel overdreven explosies à la Michael Bay, nee. In deze film gaat het veel verder dan dat, tot het aftasten van de grenzen van het onmogelijke toe. Regisseur Alan Taylor brengt hier, nog meer dan in de vorige Thor-prent, een flirt tussen twee werelden. Met een vette knipoog naar Lord of the Rings worden er adembenemende fantasy settings gecreëerd waarbij de kijker niet weet waar eerst te kijken, maar tegelijkertijd kom je ook terecht in een onbekende, buitenaards aanvoelende wereld die moeiteloos zijn weg zou vinden in het Star Wars-universum.

Toch lijkt deze tweede Thor-film er jammer genoeg net niet in te slagen de grandeur van The Avengers te evenaren, wat overigens een hele prestatie zou zijn. De wat tegenvallende bad guy Malekith, een zo goed als onherkenbare Christopher Eccleston, voelt wat vlak aan en dat is jammer, zeker in een film van dit formaat. Een uitgebreidere motivatie dan enkel wraak vind je bij hem niet terug en bovendien zorgt de glansprestatie van Tom Hiddleston als Loki er voor dat de aandacht wat van Malekith wordt weggetrokken. En nu het toch over acteerprestaties gaat: een pluim nog voor Kat Dennings en Stellan Skarsgård, respectievelijk Darcy Lewis en Dr. Erik Selvig. Zij zorgden voor de weinige, maar goed getimede humoristische toetsen in de film, wat ondertussen een belangrijk element is geworden in het Marvel Cinematic Universe. Een echte focus op humor zoals in Iron Man 3 is er niet, maar dat hoeft ook helemaal niet bij een personage als Thor.

Ondanks de inwisselbare slechterik behoort Thor: The Dark World toch zeker tot één van de beste superheldenfilms op dit moment. Het bevestigt daarenboven nogmaals de kracht van Marvel’s succesformule: een sterk verhaal, krachtige dialogen doorspekt met humor, tonnen actie en geweld en niet te vergeten: een menselijke benadering, wat zeker geen evidentie is wanneer je fantasiewerelden op het witte doek wil toveren.
 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...