The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











13/03/2013

Tower Block (2012)

Tower Block (2012)

James Nunn, Ronnie Thompson
Tower Block is de debuutfilm van de heren James Nunn en Ronnie Thompson. 




Al is dit niet de eerste film waar Nunn’s naam aan verbonden werd. Hij deed eerder al ervaring op als lid van de first assistent unit voor onder andere F, Strippers vs Werewolfs, Airborn,… Vergeleken daarbij is Ronnie Thompson een groentje in de business. Voor Tower Block werden beide heren geholpen door James Moran die het scenario voor zijn rekening nam. Moran kennen we op zijn beurt nog als screenwriter van het bekende Severance uit 2006. Dit trio verwezenlijkte uiteindelijk deze typische Britse film.

Het verhaal speelt zich af in een eerder verlaten flatgebouw. Een projectontwikkelaar heeft zijn zinnen op het gebouw gezet, alleen krijgt hij af te rekenen met de bewoners van de bovenste verdieping. De rest van de etages zijn reeds enige tijd verlaten door hun overeenkomstige huurders of eigenaars, maar de mensen van de hoogste verdieping houden koppig stand en zolang die er zijn kan de projectontwikkelaar niet verder.

Het lijkt op zich wat vreemd dat de bewoners voet bij stuk houden. Het flatgebouw kent immers weinig troeven. Naast zijn vervallen en eerder oud karakter is het bovendien gelegen in een zeer onveilige buurt. Omkoperij en afpersing, maar ook het afranselen van een toevallige voorbijganger zijn zaken die er meer dan eens gebeuren. De bewoners horen en weten dat dergelijke brutaliteiten aan de gang zijn, maar vrezen zelf voor hun leven en willen zich er niet in mengen. Op een avond is het opnieuw van dat. Een jongen vlucht voor zijn belagers naar de bovenste verdieping van Tower Block en schreeuwt er om hulp. Het blijft eerst stil aangezien de schrik er bij iedereen goed in zit. Toch is er een moedige jonge vrouw die de jongen probeert te helpen. Helaas valt ze zelf ten prooi aan de belagers en ook de jongen wordt verder aangepakt. Het loopt er zodanig uit de hand dat de jongen even later zelfs het leven laat door de opgelopen verwondingen. Geen van de bewoners wil de politie verder helpen in hun onderzoek en de moord blijft aldus onopgelost.

Er verstrijkt een periode van één jaar en de bewoners gaan gestaag verder met hun leven. Tot op een zonnige morgen. Een scherpschutter heeft de bovenste verdieping in zijn vizier en schiet één voor één de mensen neer die in zijn vizier terecht komen. Het is aan de overblijvende inwoners om één groep te vormen en samen te werken om de psychopathische scherpschutter te snel af te zijn. Het doel is de benedenverdieping veilig te kunnen bereiken om zo de hel waarin ze beland zijn te kunnen verlaten.

Tower Block heeft op het eerste zicht veel raakvlakken met het sublieme Phone Booth. Het claustrofobische element van de telefooncel is hier uiteraard overboord gegooid, echter werden elementen als chaos en dramatiek daarentegen verhoogd.

Je kan gerust stellen dat je deze film bekijkt, maar niet beleeft. Tegenwoordig is het in de Britse genrefilms wel hip wanneer men er een punt van maakt om de Engelse samenleving in vraag te stellen. Ook hier draait een groot gedeelte van het verhaal om de verloedering die een bepaalde buurt aan het ondergaan is gepaard met het agressieve gedrag van een aantal rebellerende jongens. Als aanvulling zorgden de makers ervoor dat elke bewoner een duister en donker geheim met zich mee draagt dat uiteraard één voor één ontrafeld wordt tijdens de scherpschutter-gijzeling. Het is moeilijk te verwoorden, maar geen van deze dingen heeft me echt geraakt. Let wel, er zitten geen echte hiaten in het script, het acteerwerk is niet slecht te noemen en men nam bovendien de tijd om enkele echte schrikmomenten in het verhaal te verwerken. Toch blijf ik met het gevoel zitten dat er iets loos is aan deze film. Maar waar liep het dan mis?

Heeft het te maken met een zekere gewenning aan het genre? Misschien wel. We zijn de laatste jaren enigszins verwend geweest door Engelse genrefilms waardoor het steeds moeilijker wordt om ons te verrassen. Het gekozen thema is ook weinig origineel te noemen. Het feit dat drie filmmakers een pact sloten om Tower Block tot een goed einde te brengen had tot een subliem resultaat moeten leiden, maar helaas is dat niet zo. Men heeft hier teveel zaken uit eerdere films willen recycleren in dit verhaal.

Heeft het te maken met een gebrek aan inleving die de film ons doet voelen? Zeker en vast. De film sleurde me niet mee in zijn mysterie van de kwaaddoener. Ik was gerust in de afloop en voelde niet de neiging om mee op zoek te gaan naar de dader van deze gruweldaden noch naar een oplossing. Het was van in het begin duidelijk dat er een zekere afvalrace op til stond. Voorspellen wie op het einde van de rit het al dan niet zou halen, was makkelijk waardoor het verhaal meer dan doorzichtig te noemen is.

Mijn grootste probleem ondervond ik door het gebrek aan spanning en suspense rond de identiteit van de psychopathische scherpschutter. Hij zou de lijm moeten zijn die het geheel, het verhaal, vast had moeten houden. Maar dat is deze figuur helaas helemaal niet. Tower Block was voor mij een eerder doordeweeks filmpje die je kan opzetten en zonder enige inspanning kan ondergaan. Een film waar er dertien in een dozijn van te vinden zijn, een no-brainer…
 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...