Top 5 E. Frog
 
Top 5 Mad Eye
“Vroeger was het allemaal veel beter”. Met dat gezegde in gedachten heb ik me voor mijn persoonlijke top geconcentreerd op films vanaf het jaar...
Top 5 Draven
 











01/05/2012

Top 5 Azuul

Top 5 Azuul

Zoals je kan zien had nostalgie weeral de bovenhand. Want buiten eentje van het jaar 2001, zijn de overige films van rijpere leeftijd. In mijn ogen, een voor een klassiekers in hun genre.


Arachnophobia (1990)
 
Ik had vroeger een echte fobie voor spinnen, maar de laatste jaren ben ik een beetje over die angst heen. Maar wanneer ik deze Arachnophobia opzet, krijg ik keer op keer terug de kriebels.
 
Een onbekende soort spin reist vanuit Venezuela mee in een doodskist, naar het rustige plaatsje Canaima, dat ergens in Amerika ligt. De spin paart er met een doodnormale huisspin, en de offspring die daaruit volgt is van supergiftige aard. Er beginnen doden te vallen en de bevolking aanziet de nieuwbakken dokter in het dorp als schuldige. Maar naarmate er meer van deze rare sterfgevallen opduiken beginnen ze te beseffen dat er iets anders in het spel is… namelijk "The General" en zijn clan.
 
Deze film blijft na al die tijd steeds amusant en weet perfect horror/thriller te mengen met een komische noot. Met John Goodman in een hilarische bijrol als exterminator, Julian Sands als entomoloog en Jef Daniels als spinnen vrezende huisarts. En dan hebben we nog "The General", de badass mofo van het spinnenrijk. Stel je voor dat je naar het toilet of iets dergelijks gaat, en je opeens zulke partij spin ziet hangen... dan zal je wel voor minder bloody murder brullen.

 
4 Kairo (2001)

Iedereen kent wel de moderne J-horror werkjes als Ringu, Ju-On : The Grudge en Dark Water. Maar Kairo, de originele Pulse, is toch wat minder bekend bij het grote publiek. Jammer, want terwijl het gros van de mensen de crappy Amerikaanse remake hebben gezien, blijft de original one bij ons in de schaduw staan.
 
Dit werkje van Kiyoshi Kurosawa is trager dan de aangehaalde titels en moet het niet hebben van de gebruikelijke schriktactieken. Je krijgt hier en daar een geest te zien, die telkens heel apart beweegt, en er wordt ingenieus gebruik gemaakt van schaduwen en geluiden. Je ziet regelmatig de hand van een meester aan het werk, die zelfs zonder een zuchtje geluid een dreigende/verstikkende sfeer weet neer te zetten. De film is op zijn eigen manier effectief en heel intens, en naarmate je in het sfeertje wordt ingezogen, hoe meer je het gevoel krijgt van isolement en eenzaamheid. Na de film blijf je achter met een leeg en triestig gevoel. De gedachte om eenzaam te sterven is scary as hell.

 
 
3 Prince of Darkness (1987)
 
Dit is een schoolvoorbeeld van een typische en goeie John Carpenter film. Alles wat je in een Carpenter film verwacht zit in deze dan ook in. Het verhaal is wederom door hem zelf geschreven, zij het dan onder zijn pseudoniem Martin Quatermass, en er zijn opnieuw die typische deuntjes die de man kenmerken. 
 
Wanneer de laatste wachter van de "Broederschap van de Slaap" komt te sterven, komt een priester, gespeeld door Donald Pleasence, in het bezit van zijn dagboek en sleutel. Zo komt hij te weten over "de slaper" en een relikwie dat in een vervallen kerk ergens in Los Angeles is verborgen. Hij roept de hulp in van Professor Birack (Victor Wong) en zijn team, om erachter te komen met wat ze te maken hebben. Naarmate ze het mysterie rond het relikwie ontsluieren begint er iets in de kelders van het heiligdom te ontwaken. 
 
Toch wel een van de meer originele en bizarre benaderingen van de wederopstanding van de Anti-Christ. Eentje dat je moet gezien hebben, al is het maar voor het lekkere creepy sfeertje dat er in deze film huist. Bovendien zien we Alice Cooper in een extra weirde rol.



2 Jaws (1975)
 
Vroeger was ik een fervent luchtmatrastoerist, dobberend in zee, maar na het bekijken van Jaws is daar toch wel wat verandering ingekomen. Verder dan pootje baden zit er voor mij niet meer in.
 
Het klein kuststadje Amity wordt opgeschrikt door enkele onverklaarbare aanvallen vanuit de zee. De plaatselijk politie chef wordt met het onderzoek belast en vermoed dat een haai de plaatselijke wateren onveilig maakt. Hij wil de stranden sluiten, maar krijgt van meneer de Burgemeester een dikke nee, omdat die bang is dat de toeristen hierdoor zullen wegblijven. Maar wanneer een klein jongentje voor de neus van iedereen wordt opgepeuzeld is bij Chief Brody de maat vol. Samen met een bioloog en een ervaren zeerot gaan ze op jacht naar het gevaarte met tanden.
 
Alhoewel Jaws niet de eerste haaienfilm was, beschouw ik deze wel als "the mother of all killerfish-movies". Deze film was tevens de eerste echte zomer-blockbuster en lanceerde de carrière van Spielberg pas echt. Maar zonder het overbekende theme van John Williams zou de film niet dezelfde impact hebben gehad. Velen hebben getracht deze te evenaren, maar verder dan enkele amusante pogingen zoals een Deep Blue Sea, is het niet gekomen.

 
 
1 The Thing (1982)
 
Alhoewel dit een remake is van "The Thing From Another World", die dan op zijn beurt gebaseerd was op het boek van John W. Campbell "Who Goes There", leunt Carpenter's versie meer tegen het geschreven verhaal aan. Sommige zaken behoud hij uit de film van 1951, zoals het titelscherm in het begin, maar hij voegt zijn gebruikelijk receptje toe, wat resulteert in een freakisch filmpje van de bovenste plank. Dit is een van de beste horror films ooit gemaakt en is samen met Big Trouble In Little China mijn favoriete film van deze grootmeester.
 
De film dropt je in "the middle of nowhere" in Antarctica, onder de tonen van Ennio Morricone. Opeens zie je in verte een helikopter van een Noors expeditie team komen aanvliegen, terwijl ze blijkbaar op een soort wolfshond aan het jagen zijn. Ze proberen de hond om te leggen, maar zelfs met granaten lukt het niet. Het beest slaagt er in om uit de klauwen van de Noren te blijven en bereikt het kamp van een Amerikaans onderzoeksteam. Deels wijtend aan het feit dat de Scandinaviërs geen Engels kunnen en anderzijds door hun dom cowboy optreden, slagen ze niet in hun opzet. De ene blaast zich ongelukkig op, terwijl de andere door een van de Amerikanen door het hoofd wordt geschoten. Zonder te weten wat er precies aan de hand is laten ze het beest binnen in hun basis. Van dat punt begint de paranoia onder de crew te leven en begint de nachtmerrie.
 
De film staat na al die jaren nog zo stevig als een huis en de special effects zijn nog steeds even vettig. De transformatie in de hondenkennel zal je niet snel vergeten en het hoofd op spinnenpoten evenmin. Als je deze nog niet gezien hebt, shame on you !

Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...