The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











25/03/2013

The Shadow of Death (2012)

The Shadow of Death (2012)

Gav Chuckie Steel
In haar zoektocht naar een nieuwe lading weed, contacteert Nancy haar ex Dan.




Helaas is ook hij door zijn voorraad heen. De nood van beiden is hoog en daarom beslissen ze samen naar Devil’s Jump te trekken, een bos niet ver van hen vandaan waar een dealer te vinden is. Nancy heeft niet echt veel zin om enkel met Dan op stap te gaan en vraagt haar huisgenoten Debra en Jamie om haar te vergezellen. Beiden zijn allerminst laaiend enthousiast om mee te gaan, maar aangezien ze hun boezemvriendin niet willen teleurstellen stemmen ze toch toe. Wat ze echter niet konden weten is dat dit een zeer gevaarlijke trip zal worden. Een donker individu houdt zich namelijk schuil in de bossen en is er enkel en alleen maar op uit om de bodem van het bos met bloed te doordrenken.

The Shadow of Death is het debuut van Gav Chuckie Steel. Deze naam zegt je waarschijnlijk niets, maar we mogen zonder verpinken zeggen dat hij een absolute fan is van het fantastische genre en dat zal je snel merken wanneer je zijn werk bekijkt. Gav is niet alleen de drijvende kracht achter Deadbolt Films, hij schreef tevens het verhaal van The Shadow of Death en was eveneens cameraman van dienst. Daarnaast nam hij plaats in de regisseursstoel, verzorgde de montage en componeerde de muziek van de film. Een manusje van alles. Veel werk om handen dus, gepaard met de factor dat er bitter weinig geld voorzien was. Het budget van Shadow was namelijk praktisch onbestaand. Zo filmde hij de film met een simpele Panasonic SD60, maar wel met de nodige portie passie.

Het verhaal dat hij ons brengt is niet vernieuwend te noemen, maar dat was uiteindelijk ook niet zijn bedoeling. Hij wou met deze film de horrorfans verwennen met een goeie ouderwetse slasher movie. Je kent die nog wel. Zo eentje waar het bekijken van de moorden en bloedbaden meer fun is dan het zoeken naar de achterliggende reden van het bloedvergieten. De bodycount ligt trouwens goed hoog hier want we krijgen een tiental kills op ons afgevuurd en het is leuk het loslopend wild één voor één afgemaakt te zien worden. De topscène is zonder twijfel die waarin een oog diens oogkas verlaat. Deze scène is net zoals de rest old school. Zowel qua gevoel, als van FX. Voor de special effects deed Gav beroep op zijn vriend Mark Kelly. De man doet werkelijk een paar zeer geslaagde acties, zelfs zonder het gebruik van CGI, en dit alles samen creëert een zekere charme. Mark Kelly is bovendien een naam die je binnenkort zal zien opduiken tijdens de credits van de film World War Z.

Het gore-aspect van Shadow is duidelijk een pluspunt. Wat ik echter niet altijd even goed wist te plaatsen, en dan ook niet meteen kon appreciëren, was de in mijn ogen soms slechte timing van de humor. Vaak komen deze stukjes net na een bloederig tafereel wat de bloedbaden zou moeten relativeren. Dit zorgde voor enige voorspelbaarheid, hoewel ik moet bekennen dat er ook af en toe een glimlach op mijn gezicht verscheen. De setting waarin je deze film bekijkt is hiervoor absoluut belangrijk. Wanneer je moederziel alleen naar Shadow zit te kijken heeft dit misschien weinig charme, maar projecteer hem in een zaaltje samen met enkele liefhebbers van het genre (al dan niet op één of ander filmfestival), dan zal de humor meer dan eens voor hilarische momenten zorgen.

Zoals reeds aangegeven is het verhaal niet meteen vernieuwend te noemen. Bij het lezen van de synopsis kan je ook al voorspellen dat men bepaalde truken zal moeten gebruiken om een runtime van 81 minuten te kunnen halen. Tijdens het schrijven van het scenario besloot Gav om enkele ghost stories in het geheel te verwerken. Op het eerste zicht misschien onlogisch, helpen die om op het einde een en ander te verklaren. Natuurlijk weet iedere aandachtige kijker al vrij vlug wie de dader is en eens dat mysterie van de baan is, durft de spanning en je aandacht beetje bij beetje te verslappen.

Toch bezit The Shadow of Death genoeg liefde en schoonheid om ons te entertainen. Het camerawerk maakt het één en ander goed. Zo is de beginscène om van te smullen. Je merkt duidelijk de invloeden van de Italiaanse cinema en tijdens de rest van de film krijgen we meermaals prachtige shots die getuigen van de nodige know-how. Ook de acteurs in kwestie zijn zeker solide. Ik vermoed zelfs dat we er in de toekomst wel ooit één zullen zien tijdens het Frightfest Film Festival. Allen hadden namelijk de nodige flair om de personages naar hun hand te zetten.

The Shadow of Death is een schoolvoorbeeld van hoe een low-budgetfilm toch goed kan zijn. Je merkt dat Gav absoluut over een duidelijke en goeie visie beschikt. Het zal hem het nodige bloed, zweet en tranen gekost hebben maar we mogen blij zijn met zijn volharding om zijn droom te realiseren. Want ik heb er van genoten!
 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...