Giant Monsters All-Out Attack (2001) & Godzilla: Tokyo S.O.S. (2003)
Apotheose en afscheid!
Godzilla vs. King Ghidorah (1991) & Godzilla 2000 (1999)
In onze voorlaatste aflevering zien we de terugkeer van een oude vijand en krijgt het atoomhagedis een extreme makeover!
Godzilla's Revenge (1969) & Godzilla vs. Mechagodzilla (1974)
Deel 2 van onze Godzilla Special: Stockfootage, bloed en afgedankte Planet of the Apes kostuums!  
Gojira (1954) & Son of Godzilla (1967)
We kennen in het westen de Roland Emmerich versie van het grote groene monster en kinderen van  de jaren ’80 zijn misschien ook niet onbekend...











Door E. Frog
07/05/2012

The Return of godzilla (1984) & Godzilla vs. Biollante (1989)

The Return of godzilla (1984) & Godzilla vs. Biollante (1989)

Koji Hashimoto, R.J. Kizer
Ken Tanaka, Yasuko Sawaguchi, Yosuke Natsuki, Keiju Kobayashi, Shin Takuma, Eitarô Ozawa, Taketoshi Naitô, Mizuho Suzuki, Junkichi Orimoto, Hiroshi Koizumi, Kei...
Zie meer details
Kazuki Ohmori
Kunihiko Mitamura, Yoshiko Tanaka, Masanobu Takashima, Kôji Takahashi, Tôru Minegishi, Megumi Odaka, Toshiyuki Nagashima, Ryûnosuke Kaneda, Kazuma Matsubara,...
Zie meer details
Telepatische rozenstruiken, reuzenluizen en we vieren een verjaardag!


5. The Return of Godzilla (1984) 

Met de 30ste verjaardag van de Godzilla-franchise in het vooruitzicht en de steeds minder wordende opbrengst aan de kassa, besloot Studio Toho dat het tijd was om de reeks een nieuwe adem te geven. Alle voorgaande films werden genegeerd en er kwam een sequel op het enige echte Gojira(1954)
 
Het werd dus back to basics met Godzilla als enige bad guy. De regisseur van het origineel, Ishiro Honda, werd opnieuw aangesproken, maar bedankte feestelijk. Hij was zich over de jaren namelijk meer en meer gaan kanten tegen het gebrek aan originaliteit en goeie scenario’s, en wat hij hier zag gaf hem zeker geen nieuw elan. Buiten een meer sci-fi getinte derde act was dit een kopie van de 1954 versie, zij het lichtjes geüpdate.
 
Het begint nochtans veelbelovend met een schip dat een hevige storm trotseert en plots in aanvaring komt met iets gigantisch. Buiten 1 man komt gans de crew om, maar niet op de gebruikelijke manier. Godzilla is niet verantwoordelijk, althans niet direct. Bij de ontdekking van het schip wijst nadere inspectie uit dat de bemanning dood in de kajuit ligt, volledig ontdaan van al hun bloed. Gigantische parasieten, levend op het lijf van het atoomreptiel, zijn namelijk bij de botsing overgesprongen en hebben de schippers als een stel zoute Slurpies leeggezogen.
Ondanks de wat Ed Woodiaanse effecten gebruikt voor de reuzenluizen, is dit een ongewone, bijna uit een griezelfilm afkomstige proloog die een zekere verwachting schept. Spijtig genoeg kan wat volgt niet beantwoorden aan dit spannend begin.
 
De rest van de film wandelt voor 99% in de voetstappen van de versie uit 1954. Godzilla duikt op, gaat tekeer als een boze kleuter in een porseleinwinkel, met als resultaat dat het leger met man en macht uitrukt om het land te redden. Net als vroeger zal de oplossing van het leger ontoereikend blijken en kan enkel de alternatieve manier redding brengen.
Technisch bekeken is er ook weinig vooruitgang geboekt. Het miniatuurwerk is prachtig, maar kan nooit overtuigen omdat het gepaard gaat met misschien wel de slechtste cinematografie uit de ganse reeks. Zelfs in verhouding tot het 30 jaar oudere origineel is het camerawerk ongeïspireerd en vlak. Tevens kan het icoon niet dezelfde angst inboezemen als in de monochrome versie, en dit ondanks de terugkeer een vervaarlijk uitziend Godzilla-kostuum.
 
Rond deze periode waren nucleaire wapens wereldwijd weer een hot topic en men besliste om de film wat pittiger te maken door er een stevig ecologisch en politiek kantje tegenaan te gooien. Heel mooi allemaal, ware het niet dat de afgevaardigden van Rusland en de VS wel heel karikaturaal worden afgeschilderd en de ecologische boodschap niets meer in houd dan ”kernwapens zijn slecht”.
 
De film wordt heel wat spannender als in de laatste acte het leger met trots zijn Super-X komt voorstellen. Het lijkt op een vliegende conservendoos, maar is eigenlijk een zwevend fort gewapend met cadmiumbommen, bedoelt om Godzilla voor eens en altijd een halt toe te roepen. Spijtig genoeg heeft de film dan geen overweldigende hoeveelheid minuten meer te bieden en laat deze reboot je uiteindelijk met gemengde gevoelens achter.
 
Voor veel mensen was dit hun allereerste Godzilla-film en dat welbepaald publiek draagt deze versie dan ook op de handen. Zeer begrijpelijk, daardoor dat ik deze film dan ook van onder tot boven heb bestudeert voordat ik kritiek ging leveren. Maar hoe meer je op details begint te letten, des te meer speelt het in de film zijn nadeel. Ik ben ook een grote fan van het grijze monster, zowel van de serieuzere als van de werkelijk krankzinnige plotlijnen, maar ik moet concluderen dat deze reboot een gemiste kans is.

 

6. Godzilla vs. Biollante (1989) 

Oftewel de Godzilla-film met de meest hallucinante plotlijn. Maar voor dat ik u deze meegeef is de totstandkoming van dit werkelijk “bonkers” verhaal ook zeker een vermelding waard.

Dat er een vervolg ging komen was zeker, daar had de massale bioscoopopkomst van 'Return' wel voor gezorgd, alleen wist de studio niet welke richting ze moest uitgaan na het relatief "droog" laatste deel. Toho vond er niks beter op om een wedstrijd te organiseren waarbij je een script kon insturen, zodoende kon men inspiratie opdoen uit de talloze inzendingen en peilen voor welk soort film de mensen openstonden. Het winnend verhaal kwam van een tandarts die als hobby scenario’s schreef. Hij verzon een verhaal waarin cellen van Godzilla vermengd werden met die van een rat om zo tot een andere formidabele tegenstander te komen. Studio Toho deed er echter nog een stevig schepje bovenop. De rat werd een rozenstruik en bevatte bovendien de ziel van een gestorven meisje. Gooi er nog een grietje bij dat telepathisch contact heeft met Godzilla en de rozenstruik,  meedogenloze Arabische spionnen en je hebt Godzilla vs. Biollante. Absoluut “As crazy as it sounds”, maar het leverde wel één van de betere films op.
 
Ik kan hier gaan uitweiden over een superieure montage, meer vaart en beter geïntegreerde special effects, maar wat dit rechtstreeks vervolg echt onderscheidt van de film uit 1984 is de aanwezigheid van een aanstekelijke energie. De werkelijk geschifte plotlijn zit daar natuurlijk voor een deel tussen, maar er zit een zekere geestdrift in die de vorige film pijnlijk miste.
 
Hoogtepunt uit de film is het gevecht is tussen Godzilla en Biollante. Die laatste is het best te omschrijven als een mix tussen een grote rozenstruik en Carpenter’s The Thing. En net zoals die gedaantewisselaar neemt Biollante ook andere vormen aan om zijn tegenstander te bestrijden. Wat volgt is een bijzonder heftig gevecht dat de animatoren van de monsters en de SFX-regisseur beslist slapeloze nachten heeft bezorgd.
Spijtig genoeg kan het eindgevecht hier niet meer tegen op, maar al bij al hebben we dan al een bijzonder leuke monsterfilm achter de rug en krijgen we op de koop toe nog een bevredigend, open einde.
 
Voor de liefhebbers zijn er ook nog een paar zeer mooie (SFX)shots te vinden waaronder een visueel zeer overtuigende confrontatie tussen het telepathisch meisje en Godzilla, alsook een zeer knappe nachtelijke scène wanneer de atoomdraak werkelijk als een hels beest opdoemt uit een inferno van rook en vuur.
 
Regisseur Kazuki Omori leverde hier huzarenwerk af met zo’n script en mocht dan ook welverdiend de sequel inblikken: GOJIRA TAI  KINGU GIDORA!


 
The Return of Godzilla 

De film luidde het begin van het Heisei tijdperk in.
 
Gedaan met het eten van vis of vlees, Godzilla’s dieet is zodanig veranderd dat hij nu leeft op splijtstof.(schijnt beter te zijn voor de cholesterol)
 
Return lokte opnieuw veel bezoekers in Japan, maar de US versie(1985) was zo’n flop dat het tot Godzilla 2000 zou duren aleer het grote gevaar nog eens naar Amerika kwam.
 
Godzilla vs. Biollante

Het script met het ratwezen(Deautalios genaamd) ligt nog ergens te sudderen, alsook eentje waar Godzilla tegen de duivel moet vechten.