Pin (1988)
De jeugd van Leon wordt gekenmerkt door jaren van kilte. 
Frankenstein (1931)
Op een kerkhof wordt een begrafenisceremonie gehouden terwijl twee mysterieuze individuen het gebeuren nauwlettend bekijken.
Dracula (1931)
Na een lange reis bereikt makelaar Renfield eindelijk Transsylvanië, maar het laatste stukje richting het kasteel van Graaf Dracula verloopt uiterst...
Carnival of Souls (1962)
Organiste Mary Henry zit met twee vriendinnen in de wagen van haar trip te genieten tot het gezelschap uitgedaagd wordt aan een dragrace deel te nemen. 
Salon Kitty (1976)
In opdracht van de SS moet hoerenmadam Kitty haar befaamde bordeel Salon Kitty elders gaan uitbaten.











14/06/2012

Special: Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1931)

Special: Dr. Jekyll and Mr. Hyde (1931)

Rouben Mamoulian
Fredric March, Miriam Hopkins, Rose Hobart, Holmes Herbert, Halliwell Hobbes, Edgar Norton, Tempe Pigott, Sam Harris, Tom London, Arnold Lucy, Murdock MacQuarrie, G.L....
Zie meer details
Dokter Henry Jekyll is zowat de rebel onder de gemeenschap van wetenschappers, tot hun ongenoegen komt hij steevast af met experimenten en ideeën die nergens op gebaseerd lijken.




Andermaal dienen ze de wenkbrauwen te fronsen wanneer Jekyll tijdens een uiteenzetting vertelt dat hij er zeker van is dat ieder mens twee verschillende persoonlijkheden in zich heeft - een absolute goede en een absolute kwade kant - en hij van plan is die van elkaar te scheiden om zo enkel de goede over te houden. Ongeloof alom tot Jekyll een brouwsel weet te ontwikkelen waardoor zijn kwade kant aan de oppervlakte komt. Deze persoonlijkheid noemt zichzelf Mr. Hyde en geniet met volle teugen van diens vrijheid. Hoewel de gedaanteverwisseling via het drankje omkeerbaar is, wordt na verloop van tijd duidelijk dat Hyde het goedje niet meer nodig heeft om ten tonele te verschijnen. Op die manier brengt Jekyll niet alleen de relatie met zijn verloofde Muriel Carew in gevaar, maar ook het leven van de bevallige prostituee Ivy Person op wie Hyde zijn zinnen heeft gezet.

Dat het oorspronkelijke The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde, neergepend door Robert Louis Stevenson, door het gegeven film in gans diens geschiedenis niet echt goed werd behandeld, lijkt me duidelijk. Denken we maar aan losse interpretaties als The Nutty Professor of Dr. Jekyll and Ms. Hyde die met het verhaal niet echt 'respectvol' zijn omgegaan.  Het was dan ook met een zekere twijfel dat ik besloot om de oorspronkelijke twee gesproken verfilmingen onder de loep te nemen. Beginnen doe je maar best met het origineel dus als eerste komt de versie uit 1931 aan bod, geregisseerd door Rouben Mamoulian (The Mark of Zorro - 1940) en met Fredric March in de hoofdrol of moet ik zeggen dubbelrol. Het feit dat deze laatste voor zijn vertolking een Oscar won stemde me gunstig gezind, maar is de film ook een voltreffer op alle vlakken?

De film begint uitstekend aangezien we via een hele lange scène, gefilmd in het point-of-view standpunt, kennis maken met Dr. Jekyll (de enige film waarin zijn naam juist wordt uitgesproken namelijk als "Jee-kall"). Beeld-technisch is dat niet het enige verrassende in de film, zo wordt er warempel af en toe gewerkt met een vorm van split-screen om over te gaan naar een andere scène! Maar de kroon op het werk moet wel de verschillende transformaties zijn van Jekyll naar Hyde. Tijdens het bekijken ervan viel mijn mond al open van verbazing aangezien, tot op zekere hoogte, niet gewerkt wordt met cross-dissolves zoals in bijvoorbeeld The Wolf Man. Na wat opzoekingswerk te verrichten werd het geheim ontsluierd: Fredric's make-up werd in verschillende kleuren aangebracht en, door te werken met diverse kleurlenzen voor de camera, werd het mogelijk om achtereenvolgens verschillende lagen te registreren. Deze manier van werken was zo revolutionair dat regisseur Mamoulian lange tijd de lippen stijf op elkaar hield en pas dertig jaar later zijn geheim uiteindelijk prijs gaf!

Hoewel de transformatie op zich dus meer dan geslaagd is, ben ik dan weer niet vol lof over de eigenlijke look van Hyde. Deze ziet er namelijk uit als een soort aap-mens, visueel weliswaar mooi uitgewerkt, maar niet zozeer als de belichaming van het kwade in ieder mens (al kan ik daar zelf niet echt een beeld op kleven). Naar verluidt komt deze half overeen met de beschrijving van Hyde in het originele verhaal aangezien de onderdrukking van de kwade kant ook zou resulteren in een half-geëvolueerde gedaante. March's Oscar is dubbel en dik verdiend, de allereerste keer trouwens dat een horrorfilm in de prijzen viel, aangezien diens spel tussen de gedistingeerde Jekyll en bruut beest Hyde immens overtuigend genoemd mag worden. Jammer genoeg zit niet iedereen op dat niveau te acteren en dan wijs ik vooral de vinger naar actrice Rose Hobart die de verloofde van Jekyll vertolkt. Tijdens het eerste half uur is er een scène tussen haarzelf en March waarin ze elkaar hun liefde verklaren. Tijdens diverse close shots van het gezicht en de ogen van Hobart, merkte ik hier echter niets van aangezien ik meer een gevoel van argwaan, achterdocht en zelfs 'haat' meende te zien. Als leading lady haal ik dan liever Miriam Hopkins (Ivy Pearson) aan en dan vooral de scènes tussen Hopkins en March in de gedaante van Hyde. De angst en verschrikking die van haar gelaat af te lezen vallen, is best indrukwekkend!

Waar de film echt schittert is in de climax waarin plots op geweldige manier gebruik gemaakt wordt van schaduwen om de (reeds) mooie locaties, zowel interieur als exterieur, dreigender te laten lijken. De voorlaatste transformatie wordt aangetoond door een knap staaltje aan body-language van Fredric March waarna gevechten en stunts elkaar op een snel tempo weten af te wisselen. Wat trouwens verrassend duidelijk is, is de onderliggende seksuele toon van het geheel. Blijkbaar lag die er net iets te dik op want vooraleer de film in de zalen vertoond werd, knipte men maar liefst acht minuten aan footage uit de film. Kortom, hoewel ik het persoonlijk niet helemaal eens ben met de look en handelingen van het personage Hyde, is dit echt wel een sterke film die grotendeels gedragen wordt door een prachtvertolking van Fredric March. Daarnaast verdienen de mooie sets, de geslaagde point-of-view scènes en spitse dialogen dan ook een mooie score! Op naar 1941 voor het tweede deel van deze Cult's Playground Jekyll & Hyde Special waarin Spencer Stracy de dubbelrol op zich neemt en bijgestaan wordt door de bevallige Ingrid Bergman!
 


Plaats uw reactie

dirk op 15/06/2012
Complimenten aan Draven voor deze 2 reviews. Met veel belangstelling gelezen. Meer van dat!

De transformatie is inderdaad heel knap in beeld gebracht.
Draven op 16/06/2012
Hi Dirk, doet me plezier dat te lezen! In de komende weken zullen er regelmatig nieuwe Cult's Playground Reviews verschijnen...
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...