Sylvia & Jen Soska
American Mary, their second feature film, is must-see material! 
Gav Chuckie Steel
Gav's debut film The Shadow of Death is a true labour of love and we're more than happy helping him spread the word!
Dominic Brunt
Before Dawn, Dominic’s debut film which he directed and plays the lead role in, is a well made character driven movie with a hint of zombies.
Darryl Shaw
Darryl Shaw wrote and directed the sci-fi movie Android Re-Enactment. Read our Dutch review !
Belgian Zombie Foundation
Voor de Chinezen is 2012 het jaar van de draak, voor de Maya's het jaar van de ondergang en voor de Thais het jaar van de diepgevroren Pangasius filet. Met...











31/07/2011

Reginald Van Severen

Reginald Van Severen

Patrick Van Hauwaert is momenteel druk bezig met het voorbereiden van de nieuwe editie van Het Razor Reel Fantastic Film Festival, maar laten we even terugkeren naar de editie van 2010. Daar viel er onder andere een Q&A op te merken met Johan Vandewoestijne aka James Desert over zijn films. Op dat moment stelde hij er ook de trailer voor van Purgatory, door hem mede geproduceerd en geregisseerd door zijn goeie vriend Reginald Van Severen. Ondertussen zijn we acht maanden verder en lijkt het alsof Purgatory een stille dood gestorven is, maar is dat wel zo?


D: Wat is er aan de hand, Reginald?

RVS: Hoewel het misschien niet zo lijkt, wordt er momenteel nog altijd hard gewerkt aan Purgatory al bevinden we ons nu zo'n beetje in post-production hell. De film is dus met andere woorden nog niet in première gegaan, maar toen we de film voorstelden op Razor Reel was het voor ons al heel duidelijk dat we echt veel vertraging zouden oplopen. Purgatory kende van in het begin al een moeilijke start omdat het financieren ervan een werk van lange adem bleek te zijn. Uiteindelijk kregen we het nodige geld bij elkaar via 'netwerkfinanciering', een systeem waarbij een aantal privé-partners (waaronder DV Release, US Entertainment Group, Limelight Productions, Temple of Tune, componist Stefan Truyman) hun duit in het zakje doen door een deel van de productie of postproductie voor hun rekening te nemen. Momenteel werken we goed door aan de sound aangezien onze componist sinds eind mei zijn muziek klaar heeft en ik moet zeggen dat die werkelijk prachtig klinkt! Zonder te willen pochen heeft het met momenten Hollywood-allures, hij is een man waar we in België zeker nog van zullen horen!


D: Valt er ondertussen een voorzichtige schatting te maken omtrent een eventuele première?

RVS: Een heel voorzichtige schatting zou zijn om te mikken op het najaar aangezien ik me nu echt niet meer wil haasten. Het is beter dat alles zijn langzame gangetje blijft gaan en dat het geheel min of meer uitdraait zoals we het hadden gepland, dan dat we er een haastklus van maken en production value overboord beginnen te gooien. Als alles goed gaat, voorzien we een première in Kinepolis Kortrijk aangezien Joost Bert (co-CEO Kinepolis Group, red.) geïnteresseerd is om de film in cinemadistributie op te nemen. Ook op het televisie- en DVD-front is er al interesse, maar laten we er eerst maar voor zorgen dat de film werkelijk af raakt. Voor ons was er in principe ook nooit een datum in gedachten aangezien we al snel merkten dat er hier en daar nog teveel losse eindjes waren. Het was al een heus werk om, mits een tekort van 30.000 euro, naar de marché van Cannes te trekken!


D: Purgatory is ondertussen je derde feature-film samenwerking met Johan Vandewoestijne na State of Mind (als Reginald Adamson) en Kleurd' eu Bolje (de verfilming van de gelijknamige Kortrijkse revue, red.). Hoe leerden jullie elkaar kennen?

RVS: Onze eerste ontmoeting kwam er tijdens de tournage van Rabid Grannies. Johan en ik hadden een gemeenschappelijke vriend en onze aanvankelijk vrijblijvende babbel groeide al snel uit tot een professionele samenwerking (vooral commercials en bedrijfsfilms). Toen Johan commerciële interesse had gevonden voor het scenario van State of Mind dat hij had geschreven, hebben we ons gezamenlijk 'gesmeten' op dat project. Best een groots avontuur omdat het van in het begin duidelijk was dat het een internationale coproductie ging worden. Kortom, we trilden een beetje toen de nodige handtekeningen op papier stonden. De zin was er en het geld was er ook, al was het probleem dat er nog altijd veel meer zin was dan geld!


D: State of Mind vertelt het verhaal van een koppel dat gegijzeld wordt door een ex-verpleegster en een detective die ondertussen jacht maakt op een ontsnapte psychiatrische patiënte. Opvallend was het aantal bekende namen in het horrorgenre die je tot je beschikking had aangezien we onder andere Fred Williamson en Paul Naschy op kunnen merken. Hoe heb je die mensen weten te strikken?

RVS: Vergeet ook Jill Schoelen (The Stepfather 1 & 2, Phantom of the Opera) en Lisa Gay (Toxic Avenger 1, 2, 3) niet! Het voordeel van State of Mind was dat we op dat moment Hills Entertainment, de grootste distributeur van de lage landen met zelfs een bijhuis in Los Angeles, achter onze film hadden staan. Niettegenstaande dat we via een zeer treffelijk productievoorschot onszelf wel iets konden permitteren op acteursvlak, stelde die distributeur wel menig eisen in verband met de cast waardoor het werken met louter Europeanen er niet in zat. Het aantrekken van die bekende namen in het genre was vooral een verdienste van Jan Doense die via Film Events coproducent was van de film en gebruik makende van zijn relaties, en niet te vergeten een castingbureau in de States, die mensen wist te strikken. Weet wel dat dat serieuze gevolgen had voor het productiebudget, een Jill Schoelen moest zowat 12.500 euro per dag hebben zonder onkosten!

Johan en Jan kenden trouwens Fred Williamson, Lisa Gay, Manouk Vandermeulen en Paul Naschy en hoewel het bijzonder leuk was om met dergelijke mensen te kunnen werken, heeft ons dat zoveel geld gekost dat we op technisch vlak hoekjes zijn beginnen afvijlen. Tijdens de tournage merkten we al snel dat we er financieel niet gingen geraken en via een regelrechte heksentoer zijn we er uiteindelijk toch in geslaagd om de film on time en binnen het budget af te ronden. Je zal het misschien niet geloven, maar vanuit de States kwamen er zelfs voorstellen om Omar Sharif een cameo te laten doen aan 50.000 euro per dag! Sterker nog, Michelle Pfeiffer (die op dat moment op vakantie was in Europa en België nog nooit had bezocht) zag het zelfs zitten om vijf dagen mee te komen draaien voor een bedrag waar we toen drie Belgische speelfilms mee konden maken. We hebben er vanzelfsprekend eens heerlijk mee gelachen!


D: State of Mind wordt al snel exclusief in de categorie 'horror' geplaatst. Is dat een genre die je ligt of moeten we dat toch iets ruimer interpreteren?

RVS: Toen ik initieel gecontacteerd werd voor State of Mind en het scenario las, betrof het echt platte horror zoals dat in de jaren '90 trendy was. Op dat moment gaf ik aan dat ik geïnteresseerd was op voorwaarde dat het scenario werd aangepast om zo het blood & gore gehalte (wat toen Johans stokpaardje was) te verminderen. De producenten gingen hiermee akkoord waarna Phil Van Tongeren (Schokkend Nieuws, artistiek directeur Amsterdam Fantastic Film Festival, red.) als scenarist op het project werd gezet om de film meer richting 'chiller' uit te sturen. Purgatory zal ik zelf trouwens ook nooit als een horrorprent bestempelen want hier kan je tevens van een chiller of metafysische thriller spreken; ik ben dan ook niet echt een blinde horrorfan. Ik hou vooral van films waarin fantasy gemixt wordt met een horrorelement (vooral dan nog psychologische horror) zoals Pan's Labyrinth van Guillermo del Toro. Doodspijtig dat het onmogelijk is om dergelijke producties in België van de grond te krijgen door de enorme productiemiddelen die dat vereist, maar dat vind ik dus echt heerlijk entertainment!


D: Zijn er bepaalde lessen die je hebt getrokken uit je vorige producties en je gehanteerd hebt op de set van Purgatory?

RVS: Je trekt altijd lessen uit de producties die achter je liggen al mogen we niet vergeten dat we het hier nog altijd hebben over low-budget films! Als er één iets is dat ik geleerd heb uit dat type van productie is dat het altijd opnieuw beginnen is. Natuurlijk heb je meer ervaring en routine in tal van zaken, maar dat soort films wordt altijd gekenmerkt door tekorten aan personeel en productiemiddelen. Pas op, het zijn altijd hele leuke tournages maar het zijn er ook met heel wat hachelijke momenten! Zo was ik voor Purgatory niet alleen regisseur maar ook Director of Photography, veel te veel voor een sterfelijke ziel als ikzelf. Een zeer aangenaam element, en eentje dat je echt doet doorbijten, is het feit dat we meestal met dezelfde 'familie' draaien. We kennen elkaar heel goed en dat is ontzettend belangrijk, je wint er veel tijd door uit. Aangezien we allemaal ondertussen ook wat ouder zijn geworden, vallen er minder snel harde of hoge woorden. We just finish the bloody job en have a beer afterwards!


D: Waar ben je op dit moment mee bezig?

RVS: Ik ben onder andere docent en geef les aan de Howest in Kortrijk in opname- en studiotechniek, video- en audiomontage, -mixage en cameratechniek. Zo'n twee jaar terug heb ik de leiding van die afdeling afgestaan aan een collega om me meer te kunnen focussen op mijn creatief werk. Zo schrijf ik af en toe al eens een boek, Een Druppel Eeuwigheid werd bijvoorbeeld uitgegeven door het Davidsfonds / Clauwaert, en voor de rest is het zowat allemaal film. Ik beschik nu toch al een paar jaar over een goed uitgeruste montagesuite thuis en hou me daar vooral bezig met postproductie.


D: Wat mogen we in de toekomst nog van je verwachten? Staat er een nieuwe samenwerking met James Desert op til?

RVS: Johan ligt heel vaak aan de basis van de projecten omdat hij een draft schrijft van een scenario en dan op zoek gaat naar medewerkers en coproducenten. Hij is over de jaren heen ook geëvolueerd van horror pur sang naar wat ik iets 'edelers' zou noemen en ik ben daar telkens in mee gestapt omdat we nu eenmaal partners in crime zijn! Het is altijd onze bedoeling om met de opbrengsten van het ene project (deels) het volgende te financieren. Hij heeft inmiddels opnieuw een scenario klaarliggen, Detention Shoot, waaraan ik ongetwijfeld zal meewerken.

Waar ik eigenlijk zelf al een hele tijd mee bezig ben, is om mijn roman te verfilmen als 'The Taste of Eternity', maar dat loopt niet meteen vlot. Het is wat men een 'slice of life' noemt en dat genre ligt blijkbaar niet echt goed in de markt aangezien het vergaren van de nodige centjes hiervoor geen makkelijke opdracht blijkt te zijn! Vermoedelijk ga ik nu eerst een nieuwe roman afwerken die dat al heel lang had moeten zijn: Rode Sneeuw. Zou niet kwaad klinken als filmtitel, niet?



 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...