The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











04/11/2013

Insidious: Chapter 2 (2013)

Insidious: Chapter 2 (2013)

James Wan
Patrick Wilson, Rose Byrne, Ty Simpkins, Lin Shaye, Barbara Hershey, Steve Coulter, Leigh Whannell,...
Zie meer details
Met de hulp van medium Elise weet vader Josh op het einde van Insidious zijn zoon Dalton in 'The Further' op te sporen en terug naar de reële wereld te halen.




Opgelet: deze review bevat spoilers!

Echter zag dezelfde entiteit die Josh (Patrick Wilson) in zijn jeugd achtervolgde daardoor zijn kans schoon om bezit van hem te nemen. Elise (Lin Shaye) merkt dit onmiddellijk op, heeft nog net de tijd een foto te maken om dit te documenteren, maar slaagt er jammer genoeg niet meer in alarm te slaan. Ze wordt om het leven gebracht waarna de end-credts van de eerste film op het scherm verschijnen. Een moordonderzoek is het logische gevolg waardoor de familie Lambert hun huis even moet verlaten. Op vraag van moeder Lorraine nemen ze daarom intrek in haar woonst in de hoop er opnieuw hun leven op te pikken. Specs (Leigh Whannell) en Tucker, de assistenten van Elise, trekken naar de woonplaats van het medium op zoek naar antwoorden omtrent haar mysterieuze dood. Daar vinden ze een tape terug waarop haar sessie met een jonge Josh gedocumenteerd werd. Na het digitaliseren van die beelden blijkt dat niemand minder dan de volwassen versie van de jongen er als geest op te zien is. Samen met haar toenmalige partner Carl proberen ze dit raadsel op te lossen. Slagen de twee verhaallijnen er in het aardige niveau van Insidious minstens te evenaren?

Helemaal niet. Hoewel ik hoopte dat deze Chapter 2 het magnum opus zou worden van het duo James Wan (regisseur) en Leigh Whannell (scenarist), rekening houdend met het feit dat dit normaal gezien de laatste horrorfilm voor Wan is, blijkt de sequel in plaats van een knal een (stille) sisser te zijn. Nochtans beschikten beiden over een fantastische bron aan inspiratie: hun Insidious (2010) was perfect opgebouwd en verschafte informatie op werkelijk alle vlakken om van het vervolg een geweldig spannende rollercoaster te maken. Groot is dan ook de frustratie wanneer blijkt dat er vooral op vlak van tempo enorm vreemde beslissingen werden gemaakt.

Zo begint de film met een proloog waarin we zien hoe een jonge Elise (Lindsay Seim) door Lorraine uitgenodigd wordt om na te gaan wat er met haar zoon aan de hand is. In theorie is dat stukje compleet overbodig aangezien dit in de eerste film netjes uit de doeken werd gedaan. Nu, geen probleem, dan hoop je maar dat het de bedoeling is om onmiddellijk de toon te zetten en de zenuwen strak gespannen te krijgen. Niets van dat alles, er is zelfs geen enkel moment waar de kijker echt angst wordt aangejaagd. Ook niet wanneer, net als in The Conjuring, een spelletje wordt gespeeld. Terwijl Hide and Clap op degelijke manier de adrenaline wist te verhogen, doet de 'Warmer-Kouder' variant eigenlijk net het tegenovergestelde. Het te lang aanhouden van shots waar diverse plaatsen in huis betreden wordt zonder dat daar iets gebeurt ervaar je namelijk als storend, zeker als dit niet resulteert in een goeie scare. De daarenboven werkelijk bizarre beslissing om de stem van Seim (op gruwelijke manier) te dubben door die van Lin Shaye zorgt er voor dat Insidious 2 van start gaat met een misser van formaat. Het verdere verloop maakt ook niet veel goed. De rode draad van deze film is namelijk hoe hard de hoofdpersonages hun best doen om de vergaarde kennis uit deel één naast zich neer te leggen.

Dit resulteert in het feit dat je het publiek als dom aanziet want die wéét dat er zowel een entiteit huist in Josh alsook dat hij Elise vermoord heeft. Toch blijven alle andere personages twijfels hebben hoewel hij op dat moment de enige in de buurt van het medium was én de foto in hun geval als bewijs kan dienen. Deductie was nog nooit zo simpel! Vooral het personage van echtgenote Renai (Rose Byrne) wordt hierdoor immens ongeloofwaardig. Op bijzonder zwakke manier, en een plot-hole, wordt ze op het verkeerde been gezet, zelfs al merkt ze opnieuw vreemde dingen in het huis op. Dat er bij haar na drie kwartier nog steeds geen zesentwintig alarmbellen beginnen loeien is daarom, wederom, een misser van formaat. Brengt de verhaallijn van Specs, Tucker en Carl dan soelaas? Frustrerend genoeg ook niet. De licht-komische noot van beiden in het eerste deel zorgde af en toe voor een kleine gniffel, maar meer dan dat was ook duidelijk niet de bedoeling. Hier probeert Whannell zowaar slapstick aan het geheel toe te voegen, iets waarin hij jammerlijk faalt omdat het te geforceerd aanvoelt en gewoonweg niet past in het geheel. Enkel het personage van Carl (Steve Coulter) is interessant genoeg om te volgen en bovendien de enige rol die kans krijgt te groeien in de film.

De absolute doodssteek van Insidious: Chapter 2 is dat de film je eigenlijk niet echt bang weet te maken. De oorzaak daarvan vind je deels in de opbouw van de film want de eerste helft volgt nagenoeg hetzelfde tempo van Insidious: Renai die vreemde dingen ziet. Om dit te compenseren, spekken Wan en Whannell de film met bijzonder veel jump scares. Hoewel sommigen best wel werken is dit niet meer dan een pleister op een zere wonde. Bovendien kán de verhaallijn van Josh je geen schrik aanjagen, toch niet op de manier die je zou verwachten. Hoewel een geest bezit neemt van hem, verliest die daardoor zijn bovennatuurlijke krachten waardoor dit nieuwe personage finaal 'gewoon' een man wordt die aan het moorden wil slaan. Alle hoop komt dus op die andere verhaallijn te liggen, maar ook deze blijkt uitermate zwak. Niet alleen is de zoektocht naar de bestaansreden van deze geest en diens moeder redelijk dunnetjes en voorspelbaar, de manier waarop ze er uiteindelijk in slagen die een halt toe te roepen is te ridicuul om neer te schrijven. Met andere woorden: ook van een climax is er geen sprake.

Het einde van Insidious schreeuwde om een vervolg, maar na het bekijken van deze sequel zou je denken dat die in handen was van mensen die de eerste film maar half hebben gezien. De poging om beide delen aan elkaar te linken valt ietwat in de smaak, maar roept op hetzelfde moment onnoemelijk veel vragen op. Hoewel degelijk in beeld gebracht met hier en daar een leuk moment, is Insidious: Chapter 2 een film geworden die meer dan anderhalf uur lang zijn best doet de kijker met voorkennis als een idioot te behandelen. De eerste blamage op het palmares van zowel Wan als Whannell is hierdoor jammer genoeg een feit.
 


Plaats uw reactie

Grushkov op 04/11/2013
Mag het dus gezegd dat meeste sequels op een afgang uitdraaien? ;)
Maarten Melon op 04/11/2013
Als we kijken naar de geschiedenis der sequels, dan kan je die stelling wel vaak toepassen… Toch had ik hoge verwachtingen over deze Insidious: Chapter 2 omdat ik wel vertrouwen had in Wan / Whannell, maar jammer genoeg worden die op geen enkel moment ingelost.
dirk op 06/11/2013
Ik heb deze nog niet gezien, maar Insiduous zag ik onlangs op TV. En die kon me toch ook niet echt overtuigen. Het eerste deel was een redelijk geslaagde spookhuisfilm (best griezelig om in je eentje te bekijken), maar ik was niet mee met de omslag van de film met verschijnen van het medium. Op zich was dat medium geen slecht personage maar de uitleg die ze gaf vond ik allerminst overtuigend. En die (innerlijke) zoektocht van de vader naar zijn zoon was helemaal een sof die elke griezel uit de film haalde.
Ik ga dus niet snel naar dit vervolg kijken...
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...