Giant Monsters All-Out Attack (2001) & Godzilla: Tokyo S.O.S. (2003)
Apotheose en afscheid!
Godzilla vs. King Ghidorah (1991) & Godzilla 2000 (1999)
In onze voorlaatste aflevering zien we de terugkeer van een oude vijand en krijgt het atoomhagedis een extreme makeover!
The Return of godzilla (1984) & Godzilla vs. Biollante (1989)
Telepatische rozenstruiken, reuzenluizen en we vieren een verjaardag!
Godzilla's Revenge (1969) & Godzilla vs. Mechagodzilla (1974)
Deel 2 van onze Godzilla Special: Stockfootage, bloed en afgedankte Planet of the Apes kostuums!  











Door E. Frog
13/04/2012

Gojira (1954) & Son of Godzilla (1967)

Gojira (1954) & Son of Godzilla (1967)

Ishirô Honda
Akira Takarada, Momoko Kôchi, Akihiko Hirata, Takashi Shimura, Fuyuki Murakami, Sachio Sakai, Toranosuke Ogawa, Ren Yamamoto, Kan Hayashi, Takeo Oikawa, Seijirô...
Zie meer details
Jun Fukuda
Tadao Takashima, Akira Kubo, Bibari Maeda, Akihiko Hirata, Yoshio Tsuchiya, Kenji Sahara, Kenichiro Maruyama, Seishirô Kuno, Yasuhiko Saijo, Susumu Kurobe, Kazuo Suzuki,...
Zie meer details
We kennen in het westen de Roland Emmerich versie van het grote groene monster en kinderen van  de jaren ’80 zijn misschien ook niet onbekend met de tekenfilmreeks of de comics, maar buiten een klein aantal die-hards weten we weinig of niets van Gojira, Japans grootste vriend en tevens ook zijn ergste vijand(afhankelijk van film tot film) Er is in de Lage Landen een Godzilla collectie beschikbaar op DVD, bestaande uit 10 films, en hoewel dit maar een kleine greep is uit het werkelijk massale aanbod, geeft dit een opmerkelijk goed beeld van heel de cultus.


 
1. Gojira (1954)

We kennen in het westen de Roland Emmerich versie van het grote groene monster en kinderen van  de jaren ’80 zijn misschien ook niet onbekend met de tekenfilmreeks of de comics, maar buiten een klein aantal die-hards weten we weinig of niets van Gojira, Japans grootste vriend en tevens ook zijn ergste vijand(afhankelijk van film tot film) Er is in de Lage Landen een Godzilla collectie beschikbaar op DVD, bestaande uit 10 films, en hoewel dit maar een kleine greep is uit het werkelijk massale aanbod, geeft dit een opmerkelijk goed beeld van heel de cultus. 



Iedereen die al eens een glimp heeft opgevangen van authentieke Godzilla films weet dat er een groot Power Rangers aspect in zit. Als je een beetje thuis bent in heel het Godzilla gebeuren zal je zien dat er heus wel wat meer achter schuilt, maar je kan het gewoon niet onder stoelen of banken steken dat de meeste films met Japan’s trots in de hoofdrol, gevechten bevat met 2 of meer mannen in latex pak die elkaar bevechten in een miniatuurversie van Tokyo. Dat klinkt onwaarschijnlijk cheesy voor nonfans maar het werkt echt heel aanstekelijk, om maar niet te zeggen verslavend. In Gojira’s debuut, niets van dit alles. Het origineel is het best te klasseren als een serieus opgevatte rampenfilm, een van de eerste trouwens. 
 
In de wateren rond het vissersdorp Oda verdwijnen op korte tijd 3 schepen. Overlevenden zijn er niet dus blijft een verklaring uit. Tot er van het laatste schip toch nog een visser aanspoelt die vertelt van een onderzeese draak. Niet veel later is er in het water geen vis meer te bespeuren en duikt er op een nacht 50 meter aan uitgehongerde dinosauriër uit de diepten op. In een mum van tijd wordt Oda letterlijk met de grond gelijk gemaakt. Al snel is het leger ter plaatse en meet in het verwoeste dorp grote waarden aan radioactiviteit. Een nationale ramp dreigt…
 
De grote inspiratie was hier natuurlijk King Kong(’33) terwijl de design van het monster gebaseerd werd op Beast from 20.000 fathoms(’53) In vergelijk met Kong werd er gekozen om Gojira meer als een natuurkracht op te voeren waar je geen sympathie voor kon opbrengen zodanig kon de reuzenhagedis als metafoor gebruikt worden voor de atoombom. De film kan je dan ook deels zien als verwerkingsproces en propaganda tegen de A-bom. De bijnaam van Gojira is niet voor niets dubbelzinnig: Koning van alle monsters!
De film is op zijn best wanneer de grote G opduikt en nietsontziend verwoesting aanricht. Op deze momenten piekt de dramatiek, is de film erg spannend en valt het pas op hoeveel werk er is geïnvesteerd in de sets. Het maken van honderden realistische miniaturen moet werkelijk een helse klus zijn geweest en het moet voor de makers dan ook pijn hebben gedaan om hun werk te zien plattrappen en soms letterlijk in de vlammen te zien opgaan.
Waar de film faalt is in het neerzetten van een paar degelijke personages. De antropoloog, gespeeld door ouwe rot Takashi Shimura(samen met Mifune de favoriete acteurs van Kurosawa), is zowat de enige waar de kijker zich echt kan aan klampen, maar hij wordt naar het achterplan verwezen door 2 personages in een al te theatrale liefdesverwikkeling.
 
Ondanks dat Gojira fungeerde als het ultieme vernietigingswapen, zag de generatie geboren na de Hiroshima en Nagasaki tragedie ook een soort van mascotte in het monster. In volgende films ontpopte Gojira zich dan ook dikwijls tot redder als Japan bedreigd werd.

 

2. Son of Godzilla (1967)

Deze reviews gaan over de 10-delige Godzilla collectie die in de Benelux beschikbaar is. De nummering slaat dan ook op deze reeks en niet op de volgorde van de officiële films. Op het eiland Sollgel doet een team van wetenschappers proeven om het weer te regelen. Hun eerste experiment gaat mis wanneer er een weerballon gevuld met radioactief gas ontploft. Als gevolg transformeren al de dieren op het eiland in reuzen!

 
Met “Son of” zitten we al aan de 8ste film in de oorspronkelijke reeks en ondertussen heeft het serieus karakter van de allereerste Gojira plaats gemaakt voor iets onschuldiger. Zowel de film als zijn hoofdpersonage heeft een grote verandering ondergaan. Om het allemaal wat kindvriendelijker te maken wordt de film comicbook-achtige kleuren aangemeten, ligt de focus meer op avontuur en humor en ziet Gojira er heel wat sympathieker uit. De grote G heeft een kortere snuit, veel grotere ogen…met als gevolg dat hij er nu uitziet als een rubber speeltje voor een hond. Hij gedraagt zich ook niet meer als een wild dier dat zich op zijn instincten voortbeweegt, maar als een rationeel denkende ouder. Yep je hoort dat goed, Big G ontfermt zich over een baby-Godzilla.
 
Het “hoe en waarom” is zoals in bijna al de films ondergeschikt aan de gebeurtenissen, wat hier neerkomt op behoorlijk wat optredens van de “exotische” eilandbewoners en de gevechten tussen hen. Vanaf deel 2(Godzilla Raids again) bevocht G een ander reuzenmonster en dat is sindsdien een constante gebleven in de reeks.(met uitzondering van The Return of Godzilla) Hier schudt Gojira het stof uit behoorlijk wat Kamacuras(grote bidsprinkhanen) en een spin op steroids(Spiga/Kumonga), waardoor het nooit lang duurt tot het volgende gevecht en de film goed vooruitgaat. De manier waarop Gojira zijn tegenstanders aanpakt is ook erg vermakelijk. De spin en sprinkhanen vechten als gewone dieren, maar G. bodyslamt ze als een koudbloedige Hulk Hogan!
 
Voor kinderen zijn de capriolen van baby Minya(Minilla in de US) hilarisch, voor volwassenen ook maar om volstrekt andere redenen. Het rondhuppelen van een dwerg in een latex reptielenpak kan je ook niet anders dan fout noemen! Toch is er ook voor de oudere fan weer heel wat te bewonderen. Zoals gezegd de gevechten, maar ook knap gemaakte decors en miniatuurwerk om je aan te vergapen, en zelfs enkele prachtig uitgekiende FX-shots.
Hoewel toegespitst op een jong publiek en met een duidelijk luchtigere toon, is SOG nog steeds een geweldige monster B-film. In vergelijk met het origineel laat dit een heel ander soort Godzilla zien, een kant dat de rest van de reeks zal blijven kenmerken.


 
Gojira

Gojira was het begin van Studio Toho’s letterlijk monsterlijke franchise, die tot nu toe 28 films telt, de Emmerich versie en geplande US reboot uiteraard niet meegerekend.  
 
Gojira is een samentrekking van gorira en kujira, respectievelijk gorilla en walvis.
 
2 jaar later kreeg de US een vermangelde versie(Godzilla: King of the Monsters) te zien die niet alleen 20 minuten korter was, maar ook bijgevoegde scenes had met Raymond Burr als Amerikaanse reporter.
 
Oorspronkelijk werd Gojira niet gezien als mutatie, maar als prehistorisch wezen dat uit zijn habitat werd verjaagd door onderzeese atoomproeven. Wat zijn snelle celregeneratie en atomische adem niet verklaart.
 
De Gojira films worden in 3 tijdperken ondergebracht
Showa 1954-75
Heisei 1984-95
Millennium 1999-?

Son of Godzilla

Ondanks dat het verschijnen van Minilla niet door iedereen in dank werd afgenomen, was het personage popular genoeg om later in de Hanna-Barbera cartoon op te duiken, hoewel hij daar “Godzooky” werd gedoopt.
 
De oorspronkelijke kleur van Gojira was donkergrijs, maar varieerde net als zijn lengte van film tot film.
 
Om op sets en miniaturen te besparen werd er gekozen om te filmen op het paradijselijke eiland Guam.