Giant Monsters All-Out Attack (2001) & Godzilla: Tokyo S.O.S. (2003)
Apotheose en afscheid!
The Return of godzilla (1984) & Godzilla vs. Biollante (1989)
Telepatische rozenstruiken, reuzenluizen en we vieren een verjaardag!
Godzilla's Revenge (1969) & Godzilla vs. Mechagodzilla (1974)
Deel 2 van onze Godzilla Special: Stockfootage, bloed en afgedankte Planet of the Apes kostuums!  
Gojira (1954) & Son of Godzilla (1967)
We kennen in het westen de Roland Emmerich versie van het grote groene monster en kinderen van  de jaren ’80 zijn misschien ook niet onbekend...











Door E. Frog
25/05/2012

Godzilla vs. King Ghidorah (1991) & Godzilla 2000 (1999)

Godzilla vs. King Ghidorah (1991) & Godzilla 2000 (1999)

Kazuki Ohmori
Kosuke Toyohara, Anna Nakagawa, Megumi Odaka, Katsuhiko Sasaki, Akiji Kobayashi, Tokuma Nishioka, Yoshio Tsuchiya, Kenji Sahara, Kôichi Ueda, Sô Yamamura, Yasunori...
Zie meer details
Takao Okawara
Takehiro Murata, Hiroshi Abe, Naomi Nishida, Mayu Suzuki, Shirô Sano, Takeshi Ôbayashi, Shirô Namiki, Sakae Kimura, Bengaru, Ken'ichi Nagira, Ken'ichi Ishii,...
Zie meer details
In onze voorlaatste aflevering zien we de terugkeer van een oude vijand en krijgt het atoomhagedis een extreme makeover!


7. Godzilla vs. King Ghidorah (1991)

3 reizigers uit de toekomst waarschuwen de Japanse regering dat er zich over enkele jaren een aanval van Godzilla zal voordoen dat het land voorgoed verwoest. Ze bieden onvoorwaardelijk hun hulp aan en teleporteren de dinosaurus die later tot Godzilla zal uitgroeien naar de bodem van de zee.
Hoewel je gegeven paarden niet in de bek mag kijken, moet je natuurlijk oppassen dat het beest niet in je kont bijt van zodra je het de rug toekeert, iets wat Japan aan den lijve ondervindt. De Futurianen(no kidding) blijken helemaal niet de redders van Japan en zijn hier enkel om de geboorte van een mogelijk nog gevaarlijker monster in gang te zetten: King Ghidorah.
 
Hoewel het vrij duidelijk is dat een enigszins geloofwaardige verhaallijn opnieuw de bus heeft gemist, speelt regisseur Kazuki Omori(Biollante) het andermaal klaar om een bijzonder leuke film neer te zetten. Net zoals bij zijn vorige is er hier meer plot aanwezig(hoe vergezocht ook) en dat komt de film opnieuw ten goede. Godzilla is daarmee wel 90% van de tijd out of the picture, al wordt dat ruim goed gemaakt in de 2 belangrijkste scènes van de film, het gevecht tegen King Ghidorah en een schermutseling met het Amerikaans leger. Jawel, Godzillasaurus, de sauriër die na atoomproeven op de Bikini eilanden tot Godzilla zal muteren, behoed tijdens WO2 een regiment Japanse soldaten van een zekere dood door het op te nemen tegen een overrompelende strijdkracht Amerikanen. Deze scène zorgde  voor heel wat controverse in de VS wegens on-Amerikaans. Het feit dat Japan later in de film ook nog eens zonder schroom wordt verraden door de Amerikaanse tijdreiziger gaf alleen maar olie op het vuur. Ondanks het herhaaldelijk ontkennen van de regisseur dat dit niet de bedoeling was, kan zelfs het kleinste kind zien dat er bewuste kritiek in zit. Moesten de rollen omgedraaid zijn zou er geen haan naar gekraaid hebben, nu was het een extra reden om Godzilla in de US uit de bioscoop te weren. 
 
De budgetten voor deze films waren nooit echt groot in verhouding met Hollywood en zullen dat ook nooit zijn. Maar sommige effecten in Ghidorah ogen wel heel goedkoop. Echt te onnozel om los te lopen zijn bepaalde decors in het schip van de Futurianen, de door hen gebruikte jetpacks en het ronduit belachelijke effect dat is toegepast voor het loopje van de Terminator-kloon. Gelukkig zijn de effecten tijdens de monstergevechten, en de regie daar van, wel dik in orde.

 

8. Godzilla 2000 (1999)

In 1999 trokken de Japanners massaal naar de zalen om de Amerikaanse interpretatie van hun grootste cinema-icoon te zien. Internet maakte toen nog niet zo’n deel uit van de dagelijkse voeding als nu en de meeste mensen hadden de nieuwe versie van de atoomdraak alleen nog maar gezien via de speelgoedlijn die een paar weken eerder op de markt was gegooid. Ik was er niet bij, maar mijn kop er af als niet alle fans met zweethanden en ongemakkelijke darmpjes in de zaal zaten.  
 
De schok was groot. Net niet groot genoeg om zich opnieuw Pearl Harbor-gewijs op de Amerikanen te storten, maar het scheelde niet veel. Voor hen werd een reusachtige CGI-hagedis vertoond die langs geen kanten meer verwant was aan hun trots. Weg was het traditionele rubberen kaiju-pak en de klassieke design. Bovendien was de origine van het reptiel compleet veranderd en speelde het zich -of all places- af in Manhattan! Het volk van eer, trots en traditie zou niet erger gekrenkt zijn geweest moest Roland Emmerich de atoomdraak persoonlijk hebben ontvoerd, verkracht en bont en blauw in een vuile steeg achtergelaten…
 
En toch stak er nog een ander gevoel de kop op. Eentje van schaamte omdat het de Amerikanen als eerste was gelukt om een fotorealistische Godzilla neer te zetten die op zeer overtuigende manier een stad in puin slaagt.
Wat vaatjes sake later begonnen ze de zaak te relativeren en besloten dat Emmerich het niet over de echte Godzilla had. Het was beslist een andere daikaiju(reuzenmonster), enkel ontstaan op een gelijksoortige manier. Hij had tenslotte niet dezelfde krachten als hun versie en was bovendien veel te snel verslagen. Ze noemden hem minachtend Tonijnkop of GINO(Godzilla in name only)
 
Ze zouden terugslaan zonder hun tradities te verloochenen en gaven de wereld Godzilla 2000, een reboot met het beste van 2 werelden aan boord. Deze Godzilla voor het nieuwe millennium was een geweldig werkend compromis van handgemaakte en praktische FX, opgesmukt met een minimum aan CGI. Het mocht dan niet iedereens smaak zijn -de die-hards schreeuwden natuurlijk weer moord en brand om de nieuwe design van het monster- visueel werd G2000 de knapste film tot nu toe. En dat nog steeds voor een budget dat peanuts was ten opzichte van zijn Amerikaanse blockbusterbroers.
 
Op bijna alle vlakken werd er vooruitgang geboekt. Terug bekendere, en betere acteurs, modernere cameratechnieken en belichting, en misschien wel het allerbelangrijkste, met de focus strak op vaart en widescreen entertainment. Er wordt geen tijd verspeeld met overbodige uitleg wat Godzilla is of waar hij voor staat, geen saaie subplots, nee, vanaf het begin zitten we middenin de film en blijven gezellig meehobbelen tot aan het einde van de rit. Kortom, Godzilla voelde voor de eerste keer als een big budget film, evenwel zonder het verlies van de distinctieve Japanse flair. Ironisch genoeg werd er voor veel scènes inspiratie gehaald uit Amerikaanse cinema. Zo had de openingsscène regelrecht uit Jurassic Park kunnen komen en zijn er enkele shots die enorm hard doen denken aan Emmerich’s Godzilla en diens Independence Day.
 
Het verhaal is dan weer vrij standaard met Godzilla die op strooptocht gaat naar nucleaire reactors en zijn plan laat varen wanneer een zeer nasty alien zijn pad kruist. Het mondt zoals gebruikelijk uit in een vechtpartij der titanen met, hoe kan het ook anders, big G als grote overwinnaar. Behoorlijk done to death, maar de film heeft zo’n goed tempo en bevat voldoende originele vondsten - de alien die dienst doet als millenniumbug bijvoorbeeld- dat een enkeling er zich zal aan storen.
Ten slotte eindigt de film zeer somber met Godzilla die Tokio in as legt terwijl op de achtergrond de eindcredits rollen. Ik buig mijn hoofd dan ook diep voor diegene die dit grimmige einde er door heeft gekregen, arigato!


 
Godzilla vs. King Ghidorah

Doordat Godzilla in deze film op een andere manier muteert bereikt hij in deze film een grootte van 100 meter.
 
Ghidorah is geen nieuwe Kaiju, hij dook voor de eerste keer op in Ghidorah, the Three-Headed Monster.
 
In de 7de en laatste film in de Heisei serie, Godzilla Vs. Destoroyah(spijtig genoeg niet opgenomen in onze reeks) ondergaat Godzilla een meltdown en sterft. Maar niet voordat hij zijn kracht geeft aan Little Godzilla, zijn geadopteerde zoon. 


Godzilla 2000

Voor de onderwaterscènes is een volledige CGI-Godzilla gebruikt.
 
Dit is de eerste film waarin Godzilla groen is.