The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











03/01/2014

30 Days of Night (2007)

30 Days of Night (2007)

David Slade
Net boven de poolcirkel, in het ijskoude Alaska, ligt het stadje Barrow. 




Met het vooruitzicht op een jaarlijks terugkerende periode van dertig dagen waarin de zon niet boven de horizon verschijnt, zoekt een groot deel van de bewoners warmere oorden op. Slechts een handvol inwoners, waaronder ook de door het leven geharde sherrif Eben Oleson, besluit om achter te blijven en zich een maand lang in volledige duisternis te hullen. Kort nadat het laatste vliegtuig richting ‘bewoonde’ wereld vertrokken is, wordt een troep honden verscheurd aangetroffen en wat later blijkt dat ook alle telefoonlijnen werden gesaboteerd. Barrow is meer dan ooit afgesloten van de buitenwereld en met de ene na de andere brutale slachtpartij wordt het al snel duidelijk dat een groep hongerige vampiers het op het stadje gemunt heeft. Voor de achtergebleven inwoners wordt het dertig dagen bang afwachten tot de zon weer opkomt.

Het verhaal van 30 Days of Night is gebaseerd op een driedelige serie comics uit 2002 van schrijver Steve Niles en tekenaar Ben Templesmith en is er bovendien eentje die zich afspeelt in een – voor een horrorfilm – perfecte setting. Het afgelegen stadje Barrow is zo goed als afgesneden van de bewoonde wereld en het wit besneeuwde landschap waarin het zich bevindt, vormt dan ook de ideale ondergrond voor het gorefest dat volgt. Publieke slacht- en lynchpartijen tot beestachtige onthoofdingen en andere verminkingen, je krijgt het allemaal expliciet, in close-up en met veel rondspattend bloed te zien. Alles wordt door regisseur David Slade, bekend van zijn gesmaakt debuut Hard Candy (2005) en helaas ook van het minder bejubelde The Twilight Sage: Eclipse (2010), heerlijk grimmig en met veel visuele flair in beeld gebracht. Samen met de geluidseffecten zorgt dit bovendien ook voor enkele goed getimede schrikmomenten.

De film is op zijn best als het teruggrijpt naar het suggestieve van oudere horrorfilms, iets wat je ook terugvindt in de remakes van Japanse horrorverhalen zoals The Ring en The Grudge. Een hele tijd lang zijn de vampiers niet expliciet in beeld te zien, maar zie je en hoor je ze vooral vanuit de verte. Dit zorgt ervoor dat je je als kijker zelf een beeld begint te vormen van hoe zo’n vampier er zou kunnen uitzien en op die manier wordt het pas echt interessant. Ook al heb je er door de vele bestaande vampierenfilms al een idee van wat het zou kunnen zijn, het wordt zo nog altijd aan je fantasie overgelaten. De manier waarop de vampiers met elkaar communiceren, een eigen taal die vooral gedomineerd wordt door schril gekrijs, voegt bovendien net dat tikkeltje mysterie toe aan het geheel. Reken daar nog eens het originele einde van het verhaal bij en je krijgt een knappe vampierenfilm die zich netjes onderscheidt van het standaard horrorverhaal.

Hoewel hij wat jong overkomt voor een ervaren sheriff, bezit hoofdrolspeler Josh Hartnett net als in het schitterende Black Hawk Down een soort heldencharisma waardoor hij bij iedere kijker wel op de nodige sympathie zal kunnen rekenen. Vaak kan het je in horrorfilms geen zak schelen wie er omkomt en wie niet, maar in deze prent ligt het anders; je wil echt dat sheriff Oleson het hele gebeuren overleeft en een einde kan maken aan de dreiging van de vampiers. Tegenspeelster Melissa George blijft wat in de schaduw van Hartnett, maar weet toch te overtuigen met haar rol als Stelle Oleson, de ex-vrouw van de sheriff.

Ten slotte nog een eervolle vermelding voor de prestatie die acteur Ben Foster als ‘The Stranger’ levert. Net als in 3:10 to Yuma steelt hij ook hier de show met zijn weliswaar korte verschijning als bad guy. In tegenstelling tot de hierboven vernoemde film speelt hij dit keer echter niet de afgelikte, gladgeschoren moordenaar, maar krijgen we een vieze, onverzorgde vreemdeling te zien die voor behoorlijk wat ophef zorgt in het stadje Barrow. Het is vooral heerlijk om op te merken hoe Foster telkens opnieuw helemaal in zijn rol opgaat en zichzelf bijgevolg zo goed als onherkenbaar weet te maken. Al deze elementen zorgen ervoor dat 30 Days of Night een heerlijk grimmige en donkere horrorfilm is!
 


Plaats uw reactie

Maarten VP op 09/01/2014
Schitterende film, spijtig van de draak van een sequel. Ik moet dringend ook eens werk maken van die Hard Candy, nooit geweten dat dit afkomstig is van dezelfde regisseur tot enkele weken terug. Twilight, dat ontdek ik nu pas, maar dat ga ik mezelf niet aandoen.
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...